استفاده و نگهداری از آشکارسازهای گاز قابل احتراق
بخش قابل توجهی از گازهای قابل اشتعال، سمی و مضر در آشکارسازهای گاز دارای فعالیت الکتروشیمیایی هستند و می توانند به صورت الکتروشیمیایی اکسید یا کاهش یابند. با استفاده از این واکنش ها می توان ترکیب گاز را تشخیص داد و غلظت گاز را تشخیص داد. سنسورهای گاز الکتروشیمیایی به زیر دسته های زیادی تقسیم می شوند:
(1) اصل آشکارساز گاز نوع باتری اصلی (همچنین به عنوان سنسور گاز نوع باتری Gavoni، سنسور گاز نوع سلول سوختی یا سنسور گاز نوع باتری خود به خود شناخته می شود) مانند باتری خشکی است که ما استفاده می کنیم، با این تفاوت که کربن الکترود منگنز باتری با یک الکترود گاز جایگزین می شود. با در نظر گرفتن یک حسگر اکسیژن به عنوان مثال، اکسیژن در کاتد کاهش مییابد و الکترونها از طریق آمپرمتر به آند میروند، جایی که فلز سرب اکسید میشود. مقدار جریان مستقیماً با غلظت اکسیژن مرتبط است. این نوع سنسور می تواند
(2) آشکارساز گاز نوع سلول الکترولیتی بالقوه ثابت، این سنسور برای تشخیص گازهای کاهش دهنده بسیار موثر است. اصل آن متفاوت است
سنسور نوع باتری اصلی است و واکنش الکتروشیمیایی آن تحت نیروی جریان رخ می دهد. این یک سنسور تحلیل کولن واقعی است. این نوع سنسور با موفقیت در تشخیص گازهایی مانند مونوکسید کربن، سولفید هیدروژن، هیدروژن، آمونیاک، رازین و غیره مورد استفاده قرار گرفته است.
(3) آشکارساز گاز نوع باتری غلظت، با گاز فعال الکتروشیمیایی در دو طرف سلول الکتروشیمیایی،
به طور خود به خود یک نیروی الکتروموتور غلظت تشکیل می دهند. بزرگی نیروی محرکه الکتریکی به غلظت گاز مربوط می شود. نمونههای موفق چنین حسگرهایی، حسگرهای اکسیژن برای خودروها و حسگرهای دیاکسید کربن نوع الکترولیت جامد هستند.
(4) آشکارساز گاز نوع جریان حدی دارای سنسوری برای اندازهگیری غلظت اکسیژن است که از این اصل استفاده میکند که جریان حدی در سلول الکتروشیمیایی به غلظت حامل مربوط میشود تا یک سنسور غلظت اکسیژن (گاز) برای تشخیص اکسیژن در خودروها آماده کند. تشخیص غلظت اکسیژن در فولاد مذاب
