اصول کار دماسنج مادون قرمز پرسرعت را بدانید
دماسنج مادون قرمز پرسرعت از یک سیستم نوری، یک آشکارساز نوری، یک تقویت کننده سیگنال، پردازش سیگنال، خروجی نمایشگر و سایر اجزا تشکیل شده است. دماسنج پرسرعت مادون قرمز انرژی تابش مادون قرمز را از طریق آشکارسازهای مادون قرمز (دتکتورهای حرارتی و فوتوالکتریک) اندازه گیری می کند و آن را به سیگنال های الکتریکی تبدیل می کند و سپس طبق قوانین اولیه تابش به دما تبدیل می شود.
سیستم نوری انرژی تابش مادون قرمز هدف را در میدان دید خود جمع آوری می کند و اندازه میدان دید توسط اجزای نوری و موقعیت دماسنج تعیین می شود. انرژی مادون قرمز بر روی آشکارساز فوتوالکتریک متمرکز شده و به سیگنال های الکتریکی مربوطه تبدیل می شود. سیگنال پس از محاسبه توسط تقویت کننده و مدار پردازش سیگنال طبق الگوریتم داخلی دستگاه به مقدار دمای هدف اندازه گیری شده تبدیل می شود و برای انتشار هدف تصحیح می شود. علاوه بر این، شرایط محیطی هدف و دماسنج مانند دما، اتمسفر، آلودگی و تداخل نیز باید برای تأثیر آنها بر شاخص های عملکرد و روش های اصلاح در نظر گرفته شود.
دماسنج مادون قرمز پرسرعت برای اندازه گیری دمای سطح اجسام استفاده می شود. انرژی ساطع شده، منعکس شده و منتقل شده توسط اجزای نوری دماسنج روی آشکارساز همگرا می شود. قطعات الکترونیکی دماسنج این اطلاعات را به قرائت دما تبدیل کرده و روی صفحه نمایش دماسنج نمایش می دهند. دمای نمایش داده شده توسط یک دماسنج مادون قرمز اغلب به عنوان دمای روشنایی هدف نامیده می شود که با دمای واقعی جسم متفاوت است زیرا تابش جسم تأثیر خاصی بر اندازه گیری دمای تابش دارد. تقریباً تمام اشیاء واقعی موجود در طبیعت اجسام سیاه نیستند. مقدار تشعشع تمام اجسام واقعی نه تنها به طول موج تابش و دمای جسم بستگی دارد، بلکه به عواملی مانند نوع ماده، روش آماده‌سازی، فرآیند حرارتی، حالت سطح و شرایط محیطی نیز بستگی دارد. هدف - شی. بنابراین، برای اینکه قانون تشعشعات جسم سیاه در مورد تمام اجسام عملی اعمال شود، لازم است یک ضریب متناسب مربوط به خواص مواد و حالت های سطح، یعنی گسیل پذیری معرفی شود. این ضریب نزدیکی بین تابش حرارتی جسم واقعی و تابش جسم سیاه را با مقداری بین 0 و 1 نشان می‌دهد. طبق قانون تابش، تا زمانی که گسیل یک ماده مشخص باشد، مادون قرمز ویژگی های تابش هر جسم شناخته شده است
