دو روش برای تعویض اتصال تداخل منبع تغذیه
دو روش اتصال تداخل در منبع تغذیه حالت سوئیچ وجود دارد: اتصال اتصال و اتصال اشعه.
جفت رسانا یکی از اصلی ترین مسیرهای اتصال بین منابع آشفتگی و دستگاه های حساس است. جفت رسانا باید یک اتصال کامل مدار بین منبع اختلال و دستگاه حساس داشته باشد و اختلال الکترومغناطیسی از منبع اختلال به دستگاه حساس در طول این مدار اتصال منتقل می شود و باعث ایجاد تداخل الکترومغناطیسی می شود. با توجه به روش های اتصال آنها ، آنها را می توان به اتصال مدار ، اتصال خازنی و اتصال القایی تقسیم کرد. در منبع تغذیه حالت سوئیچ ، این سه حالت اتصال همزیستی هستند و به هم پیوسته اند.
1. اتصال مدار
جفت مدار رایج ترین و ساده ترین شکل اتصال رسانا است. انواع زیر نیز وجود دارد:
1) هنگامی که یک سیم اتصال مستقیم رسانا از محیطی با اختلال عبور می کند ، انرژی اختلال را جمع می کند و آن را در امتداد سیم به مدار منتقل می کند و باعث تداخل در مدار می شود.
2) اتصال امپدانس مشترک به پدیده ای اشاره دارد که در آن دو یا چند مدار امپدانس مشترکی دارند. هنگامی که جریان دو مدار از طریق یک امپدانس مشترک جریان می یابد ، ولتاژ ایجاد شده توسط جریان یک مدار بر روی آن امپدانس مشترک بر مدار دیگر تأثیر می گذارد. این به عنوان جفت امپدانس مشترک شناخته می شود. اختلال در جفت شدن امپدانس مشترک ناشی از عواملی مانند امپدانس تولید برق و امپدانس مشترک سیم زمینی است.
2. جفت خازنی
اتصال خازنی ، که به عنوان اتصال الکتریکی نیز شناخته می شود ، به پدیده ای اشاره دارد که ولتاژ اوج تولید شده توسط دو مدار یک پالس باریک با دامنه بزرگ است و خازن انگلی بین فرکانس ها وجود دارد و باعث می شود بار یک مدار از طریق ظرفیت انگلی بر شاخه دیگر تأثیر بگذارد.
3. اتصال القایی
اتصال القایی ، که به عنوان اتصال مغناطیسی نیز شناخته می شود ، هنگامی اتفاق می افتد که القایی متقابل بین دو مدار وجود داشته باشد. هنگامی که منبع تداخل به شکل منبع تغذیه ظاهر می شود ، میدان مغناطیسی تولید شده توسط این جریان با سیگنال های مجاور از طریق اتصال القایی متقابل تداخل می کند.
