دو خطر عمده تابش الکترومغناطیسی برای بدن انسان
اثر حرارتی
بیش از ۷۰ درصد بدن انسان را آب تشکیل میدهد و مولکولهای آب پس از قرار گرفتن در معرض تابش الکترومغناطیسی به یکدیگر ساییده میشوند و باعث گرم شدن بدن میشوند و بر عملکرد طبیعی اندامهای داخلی تأثیر میگذارند. افزایش دمای بدن می تواند علائم مختلفی مانند تپش قلب، سرگیجه، بی خوابی، برادی کاردی، کاهش گلبول های سفید خون، کاهش عملکرد ایمنی و کاهش بینایی ایجاد کند. چگالی توان موج الکترومغناطیسی مورد نیاز برای ایجاد اثرات حرارتی 10MW/CM2 است. اثر گرمایش میکروسکوپی 1 مگاوات - MW/CM2; اثر حرارتی کم عمق زیر 10MW/CM2 است. هنگامی که یک مایکروویو با توان 1000 وات مستقیماً به فرد تابش می کند، می تواند در عرض چند ثانیه باعث مرگ شود.
اثرات غیر حرارتی
اندام ها و بافت های بدن انسان همگی دارای میدان های الکترومغناطیسی ضعیفی هستند که پایدار و منظم هستند. هنگامی که توسط میدان های الکترومغناطیسی خارجی مختل شود، میدان های الکترومغناطیسی ضعیف در حالت تعادل از بین می روند و بدن انسان نیز آسیب می بیند. این عمدتاً ناشی از تأثیر امواج الکترومغناطیسی با فرکانس پایین است، یعنی پس از اینکه بدن انسان در معرض تابش الکترومغناطیسی قرار می گیرد، دمای بدن به طور قابل توجهی افزایش نمی یابد، اما قبلاً با میدان الکترومغناطیسی ضعیف ذاتی بدن انسان تداخل داشته است. ایجاد تغییراتی در خون، لنف و پروتوپلاسم سلولی، آسیب جدی به بدن انسان میکند و میتواند منجر به ناهنجاریهای جنینی یا سقط جنین طبیعی در زنان باردار شود. بر عملکردهای گردش خون، ایمنی، تولید مثل و متابولیک بدن انسان تأثیر می گذارد.
اثرات غیر حرارتی بر بدن انسان در جنبه های زیر منعکس می شود:
1. سیستم عصبی: پس از قرار گرفتن مکرر در معرض تابش الکترومغناطیسی، سیستم عصبی مرکزی و سایر عملکردهای بدن انسان دستخوش تغییراتی می شود. اگر فعالیت رفلکس شرطی مهار شود، برادی کاردی ممکن است رخ دهد و غیره.
2. سیستم حسی: تابش الکترومغناطیسی با شدت کم می تواند باعث کاهش عملکرد بویایی انسان شود. هنگامی که سر فرد در معرض پالس های صوتی کم فرکانس و کم قدرت قرار می گیرد، باعث می شود صداهایی مانند صدای جیر جیر ماشین ها، حشرات یا پرندگان بشنود.
3. سیستم ایمنی: مشاهدات اولیه در چین انجام شده است که در مقایسه با افراد عادی هم سن، افرادی که برای مدت طولانی در معرض امواج مایکروویو با شدت کم قرار گرفته اند، کاهش ایمونوگلوبولین 1gG در مایعات بدن و شاخص های ایمنی سلولی دارند. و کاهش محصول تاج گل سلول T و نرخ تبدیل لنفوسیت، منجر به کاهش ظرفیت ایمنی مایعات و سلولهای بدن میشود.
4. سیستم غدد درون ریز: تشعشعات مایکروویو با شدت کم می تواند باعث اختلال عملکرد غده فوق کلیوی هیپوفیز تالاموس در انسان شود. فعالیت CRT و ACTH افزایش می یابد و به طور قابل توجهی بر عملکرد غدد درون ریز تأثیر می گذارد.
5. اثرات ژنتیکی: امواج مایکروویو می تواند به کروموزوم ها آسیب برساند. آزمایشات روی حیوانات نشان داده است که؛ استفاده از امواج مایکروویو 195 مگاهرتز، 2.45 گیگاهرتز، و 96 هرتز برای تابش موش ها می تواند منجر به نقص کروموزومی در 4-12 درصد از تشکیل استخوان اسپرماتوگونی شود. موش هایی که این نقص های کروموزومی را به ارث می برند می توانند باعث ناتوانی ذهنی و کاهش امید به زندگی در افراد آسیب دیده شوند.
اثر تجمعی
پس از اعمال اثرات حرارتی و غیر حرارتی بر بدن انسان، آسیب وارده به بدن هنوز خود به خود ترمیم نشده است (معمولاً به عنوان مقاومت داخلی بدن انسان شناخته می شود). اگر دوباره در معرض تشعشعات الکترومغناطیسی قرار گیرد، میزان آسیب انباشته می شود و در نهایت به یک بیماری دائمی تبدیل می شود و زندگی را به خطر می اندازد. برای گروه هایی که برای مدت طولانی در معرض تابش الکترومغناطیسی هستند، حتی اگر قدرت بسیار کم و فرکانس بسیار کم باشد، ممکن است باعث ایجاد ضایعات غیرمنتظره شود که آگاهی را افزایش می دهد.
WHO در مونوگراف استانداردهای بهداشت محیطی (2007) خود در زمینه میدانهای الکترومغناطیسی بسیار کم فرکانس تاکید میکند که اگرچه اثرات بیولوژیکی تشعشعات الکترومغناطیسی محیطی با شدت کم روشن نشده است، نمیتوان رد کرد که تشعشعات الکترومغناطیسی محیطی با شدت پایین میتواند داشته باشد. اثرات مضر سلامتی در این میان، به دلیل وجود همه جا پرتوهای الکترومغناطیسی، تقریباً همه افراد جهان در معرض آن هستند. بنابراین، حتی اگر تأثیر آن بر سلامت انسان حداقل باشد، تأثیر زیادی بر سلامت عمومی انسان خواهد داشت. اگر یکی از اثرات سلامتی برگشت ناپذیر باشد (مانند تومورها)، ضررهای اقتصادی و سلامتی ناشی از آن ناگزیر دردناک خواهد بود.
