طبقه بندی ردیاب گاز سمی و اصل عملیاتی
هنگام مواجهه با گازهای سمی ، می توانیم بر اساس خطرات آنها ، آنها را به دو دسته طبقه بندی کنیم: گازهای قابل احتراق و گازهای سمی. با توجه به خصوصیات و خطرات مختلف آنها ، روش های تشخیص آنها نیز متفاوت است. ردیاب گاز سمی یک ابزار تشخیص حرفه ای است.
گازهای قابل احتراق گازهای خطرناک هستند که معمولاً در محیط های صنعتی مانند پتروشیمی ها وجود دارند ، که عمدتا از گازهای ارگانیک مانند آلکان ها و گازهای معدنی خاصی مانند مونوکسید کربن تشکیل شده است. انفجار گازهای قابل احتراق به شرایط خاصی نیاز دارد و گازهای قابل احتراق گازهای خطرناک هستند که معمولاً در مکان های صنعتی مانند پتروشیمی ها مشاهده می شوند. این غلظت خاصی از گاز قابل احتراق ، مقدار مشخصی از اکسیژن و گرمای کافی برای اشتعال منبع احتراق آن است. این سه عنصر اساسی یک انفجار هستند و هیچ یک از آنها ضروری نیستند. به عبارت دیگر ، عدم وجود هر یک از این شرایط باعث آتش سوزی یا انفجار نمی شود. هنگامی که بخار گاز قابل احتراق ، گرد و غبار و اکسیژن مخلوط شده و به غلظت خاصی می رسند ، هنگام قرار گرفتن در معرض منبع آتش با دمای خاص ، منفجر می شوند. غلظت گازهای قابل احتراق در هنگام قرار گرفتن در معرض منبع آتش منفجر می شوند ، حد غلظت مواد منفجره ، به طور خلاصه به عنوان حد انفجاری ، و به طور کلی در ٪ بیان می شود.
در حقیقت ، این مخلوط به هیچ نسبت اختلاط منفجر نمی شود و به دامنه غلظت نیاز دارد. هنگامی که غلظت گاز قابل احتراق در زیر حد اصلی LEL ، کمبود غلظت گاز قابل احتراق است و هنگامی که غلظت آن بالاتر از حد حداکثر انفجاری UEL باشد ، کمبود اکسیژن باعث انفجار نخواهد شد. LEL و UEL از گازهای قابل احتراق مختلف متفاوت هستند. لطفاً برای این نکته به مقدمه در شماره هشتم مراجعه کنید ، که باید هنگام کالیبراسیون ابزارها در نظر گرفته شود. به دلایل ایمنی ، من به طور کلی باید زنگ خطر را صادر کنم که غلظت گاز قابل احتراق در 10 ٪ و 20 ٪ LEL باشد ، در اینجا به 10 ٪ LEL گفته می شود. هشدار هشدار دهنده ایجاد کنید ، در حالی که 20 ٪ LEL هشدار خطر نامیده می شود. به همین دلیل است که ردیاب گاز قابل احتراق به عنوان ردیاب LEL نیز شناخته می شود.
طبقه بندی و اصل کار ردیاب های گاز سمی:
الف) سنسورهای گاز با استفاده از خواص فیزیکی و شیمیایی ، مانند نیمه هادی (کنترل شده سطح ، کنترل شده با حجم ، پتانسیل سطح) ، احتراق کاتالیزوری مبتنی بر هدایت حرارتی جامد مبتنی بر هدایت حرارتی و غیره.
ب) سنسورهای گاز با استفاده از خصوصیات فیزیکی مانند هدایت حرارتی ، تداخل نوری ، جذب مادون قرمز و غیره.
ج) سنسورهای گاز با استفاده از خواص الکتروشیمیایی ، مانند الکترولیز بالقوه ثابت ، سلول گالوانیک ، الکترود یون دیافراگم ، الکترولیت ثابت و غیره.
