برای خلاصه کردن نقاط اصلی لحیم کاری با استفاده از آهن لحیم کاری
اجزای باید تمیز و قلع شوند. اجزای الکترونیکی در هوا ذخیره می شوند و به دلیل اکسیداسیون ، لایه ای از فیلم اکسید وصل شده به پین های اجزای و همچنین سایر خاک ها وجود دارد. قبل از جوشکاری ، فیلم اکسید را می توان با یک چاقوی کوچک جدا کرد و بلافاصله با یک لایه لحیم کاری (که معمولاً به عنوان قلع و خرد شناخته می شود) قبل از جوشکاری پوشش داده شود. پس از پردازش فوق ، اجزای آن به راحتی لحیم می شوند و کمتر در معرض لحیم کاری مجازی قرار می گیرند.
(1) دمای جوشکاری و زمان جوشکاری
هنگام جوشکاری ، دمای آهن لحیم کاری باید بالاتر از دمای لحیم کاری باشد ، اما خیلی زیاد نیست. بهتر است نوک آهن لحیم کاری فقط با گل سرخ و دود در تماس باشد. زمان جوشکاری خیلی کوتاه است ، دمای مفصل لحیم کاری خیلی کم است ، ذوب مفصل لحیم کاری کافی نیست و مفصل لحیم کاری خشن است ، که به راحتی می تواند باعث لحیم کاری مجازی شود. برعکس ، اگر زمان جوش خیلی طولانی باشد ، لحیم کاری آسان است و اجزای مستعد گرمای بیش از حد و آسیب هستند.
(2) تعداد نقاط لحیم کاری در مفصل لحیم کاری
مقدار لحیم کاری در نقطه جوش نمی تواند خیلی کوچک باشد. اگر خیلی کوچک باشد ، جوشکاری محکم نخواهد بود و قدرت مکانیکی خیلی ضعیف خواهد بود. و بیش از حد می تواند به راحتی منجر به ایجاد تعداد زیادی از ظواهر بدون اتصال داخلی شود. لحیم کاری فقط باید تمام پین های مؤلفه را در نقطه لحیم کاری غوطه ور کند ، و طرح کلی باید به طرز ضعف قابل مشاهده باشد.
(3) به موقعیت آهن لحیم کاری و نقطه لحیم کاری توجه کنید
مبتدیان معمولاً هنگام جوشکاری ، آهن لحیم کاری را به عقب و جلو یا به زور در نقطه جوش حرکت می دهند یا به زور در نقطه جوش می خورند که این یک روش اشتباه است. روش صحیح استفاده از سطح قلع آهن لحیم کاری برقی برای تماس با نقطه لحیم کاری است که منجر به یک منطقه انتقال حرارت بزرگتر و سرعت لحیم کاری سریعتر می شود.
