برای تنظیم تابش دماسنج مادون قرمز، این مراحل را دنبال کنید
تابش مادون قرمز (IR).
تشعشعات مادون قرمز همه جا و بی پایان است. هر چه اختلاف دما بین اجسام بیشتر باشد، پدیده تشعشع آشکارتر است. خلاء می تواند انرژی تابش مادون قرمز ساطع شده از خورشید را از طریق 93 میلیون مایل فضا و زمان به زمین منتقل کند، جایی که می تواند توسط ما جذب شود و برای ما گرما به ارمغان بیاورد. وقتی در یک مرکز خرید در مقابل کابینت مواد غذایی یخچالی می ایستیم، گرمای مادون قرمز ساطع شده از بدن ما توسط غذای یخچالی جذب می شود و باعث می شود احساس خنکی کنیم. در هر دو مثال، اثر تشعشع بسیار مشهود است و به وضوح میتوانیم تغییرات را احساس کنیم و حضور آن را احساس کنیم.
زمانی که باید اثر تابش مادون قرمز را کمی کنیم، باید دمای تابش مادون قرمز را اندازه گیری کنیم و در این مورد از دماسنج مادون قرمز استفاده می شود. مواد مختلف دارای ویژگی های تابش مادون قرمز متفاوتی هستند. قبل از استفاده از دماسنج مادون قرمز برای خواندن دما، ابتدا باید اصول اولیه اندازه گیری تابش مادون قرمز و ویژگی های تابش مادون قرمز ماده خاصی که اندازه گیری می شود را درک کنیم.
سرعت تابش مادون قرمز=جذب + بازتاب + گذر
مهم نیست که چه نوع تابش مادون قرمز ساطع می شود، جذب می شود، بنابراین میزان جذب=گسیل. آنچه دماسنج مادون قرمز می خواند انرژی تابش مادون قرمز است که از سطح جسم ساطع می شود. رادیومتر مادون قرمز نمی تواند انرژی اشعه مادون قرمز از دست رفته در هوا را بخواند. بنابراین، در کار اندازهگیری واقعی، میتوانیم گذر را نادیده بگیریم، به طوری که یک فرمول اندازهگیری اولیه تشعشع مادون قرمز به دست میآید:
تابش مادون قرمز=گسیل - بازتاب
انعکاس با تابش نسبت معکوس دارد. هرچه توانایی یک جسم در انعکاس تابش مادون قرمز قوی تر باشد، توانایی خود در برابر تابش مادون قرمز ضعیف تر است. انعکاس یک شی به طور کلی با بازرسی بصری قابل قضاوت است. مس جدید انعکاس پذیری بالاتری دارد اما انتشار کمتری دارد. 4}}.7)، مس سیاهشده در اثر اکسیداسیون سنگین بازتابپذیری کمتری دارد و تابش متناظر آن بالاتر است ({8}}.88). بیشتر سطوح رنگ شده دارای تابش بسیار بالا (0.{9}}.95) و بازتاب ناچیزی هستند.
برای اکثر دماسنجهای مادون قرمز، تنها چیزی که باید تنظیم شود، میزان انتشار نامی مادهای است که اندازهگیری میشود. این مقدار معمولاً روی 0.95 تنظیم شده است که برای اندازهگیری مواد آلی یا سطوح رنگشده کافی است.
با تنظیم تابش دماسنج می توان مشکل ناکافی بودن انرژی تابش مادون قرمز در سطح برخی از مواد به خصوص برای مواد فلزی را جبران کرد. تأثیر بازتاب بر اندازهگیری تنها زمانی باید در نظر گرفته شود که یک منبع تابش مادون قرمز با دمای بالا در نزدیکی سطح جسم مورد اندازهگیری وجود داشته باشد و آن را منعکس کند.
