سه آشکارساز گاز محبوب با هم مقایسه می شوند.
1. ویژگی های سنسورهای نیمه هادی بررسی شده
آشکارسازهای گاز با سنسورهای نیمه هادی با استفاده از تغییرات مقاومت ایجاد می شوند. یک حسگر الکل بر اساس این ایده ساخته شده است که وقتی دی اکسید قلع در دمای بالا با گاز الکل تماس پیدا می کند، مقاومت آن به سرعت کاهش می یابد. این سنسور به دلیل قیمت ارزان و سایر ویژگی ها برای تشخیص گاز شهری ایده آل است. در آشکارسازهای گاز حسگر نیمه هادی، شرایط محیطی تأثیر قابل توجهی دارد و باعث نتایج تشخیص ناپایدار می شود. این نوع آشکارساز گاز همچنین برای مکان هایی که نیاز به اندازه گیری دقیق است، نامناسب است زیرا پارامترهای خروجی قابل تعیین نیستند.
2. ارزیابی خواص سنسور احتراق
بر روی سطح مقاومت پلاتین، سنسور احتراق یک لایه کاتالیزوری مقاوم در برابر دمای بالا ایجاد می کند. گاز قابل اشتعال پس از رسیدن به دمای مناسب کاتالیز می شود و می سوزد. دمای مقاومت پلاتین به دلیل سوختن افزایش می یابد، که همچنین باعث می شود که مقاومت غلظت گاز قابل اشتعال را منعکس کند. آشکارساز گاز سنسور احتراق کاتالیزوری فقط می تواند گازهای قابل احتراق را تشخیص دهد. اگر گاز را نتوان بسوزاند، سنسور پاسخ نمی دهد. ردیاب گاز احتراق کاتالیزوری دارای عمر طولانی است و به طور دقیق و سریع پاسخ می دهد.
3. بررسی چندین نوع سنسور الکتروشیمیایی
گازهای قابل اشتعال، سمی و خطرناک آن را می توان به صورت الکتروشیمیایی اکسید یا کاهش داد و بخش قابل توجهی از آنها را تشکیل می دهد. باتری خشک و سنسور گاز باطری اصلی تقریباً بر اساس یک اصل عمل می کنند. در حال حاضر، سنسورهای گاز نوع سلول الکترولیتی با پتانسیل ثابت بیشتر برای تشخیص گازهای خطرناک و مضر استفاده می شود. حسگرهای گازی نوع باتری با غلظت، مانند حسگرهای اکسیژن برای خودروها، میتوانند نیروی الکتروموتور با غلظت گاز تولید کنند و غلظت گاز را تشخیص دهند.
