سه خطای رایج آشکارسازهای گازهای قابل اشتعال و روش کار آنها
اولا، استفاده نادرست توسط کاربر.
در هنگام نصب آشکارساز گاز قابل احتراق، کولر و تجهیزات گرمایشی باید نزدیک به آشکارساز گازهای قابل احتراق قرار گیرند. هنگام استفاده از تهویه مطبوع و تجهیزات گرمایشی، اگر جریان هوای سرد و گرم مستقیماً از زنگ گاز قابل احتراق عبور کند، ممکن است باعث تغییر در میزان مقاومت سیم پلاتین زنگ هشدار گاز قابل احتراق و در نتیجه خطا شود. بنابراین، هشدار گاز قابل احتراق باید از کولر و تجهیزات گرمایشی دور نگه داشته شود تا از قرارگیری نامناسب و خرابی جلوگیری شود. کاربران همچنین باید در هنگام استفاده از آشکارسازهای گازهای قابل احتراق به جلوگیری از تداخل الکترومغناطیسی توجه کنند. موقعیت نصب، زاویه نصب، اقدامات حفاظتی و سیم کشی سیستم هشدارهای گاز قابل احتراق باید به گونه ای طراحی شود که از تداخل الکترومغناطیسی جلوگیری شود. سه راه اصلی وجود دارد که محیط الکترومغناطیسی بر آشکارسازهای گاز قابل احتراق تأثیر می گذارد: تداخل امواج الکترومغناطیسی موجود در هوا، گروه های پالس باریک در برق و سایر خطوط ورودی/خروجی، و الکتریسیته ساکن انسان.
به عنوان مثال، هنگامی که یک هشدار گاز قابل احتراق در نزدیکی یک تهویه مطبوع نصب می شود، باعث انحراف در تشخیص سیستم می شود: خط تشخیص از خطوط قوی الکتریکی مانند خطوط برق و خطوط روشنایی فاصله نزدیکی دارد و بدون اقدامات ضد تداخل الکترومغناطیسی، سیستم نیز انحراف تشخیص ایجاد می کند. کاربران باید به عواملی توجه کنند که ممکن است در هنگام استفاده از آشکارسازهای گاز قابل احتراق باعث اختلال در عملکرد شوند، مانند گرد و غبار، دمای بالا، رطوبت، باران و غیره. هنگام نصب دزدگیر گاز احتراق در مکانی که نیاز به نصب فن اگزوز دارد، در صورتی که فن خروجی در مجاورت ردیاب گاز قابل احتراق قرار گیرد، ردیاب گاز قابل احتراق قابل استفاده نیست. مجاورت آلارم گاز قابل احتراق و در نتیجه عدم توانایی در تشخیص به موقع و ایجاد فرصت از دست رفته. علاوه بر این، کاربران باید به تنظیم آشکارسازهای گاز قابل احتراق در مکانهای ضد انفجار توجه کنند. به عنوان مثال، کارخانههای کلاس A که گازهای قابل احتراق منتشر میکنند باید از آلارمهای هشدار گاز قابل احتراق ضد انفجار استفاده کنند و سطح ضد انفجار آنها نباید کمتر از الزامات مربوط به سطح ضد انفجار- مقررات فعلی باشد. همچنین کاربران باید هنگام استفاده از آشکارسازهای گازهای قابل احتراق از مکانهایی با دمای بالا، رطوبت بالا، بخار و دود روغن اجتناب کنند. اشیا را روی آشکارساز قرار ندهید یا آویزان نکنید. آشکارساز گاز قابل احتراق نصب شده را نمی توان خودسرانه جابجا کرد. هنگام استفاده از آلارم گازهای قابل احتراق برای سهولت استفاده، کاربران باید محصولاتی با پروب های حسگر قابل تعویض انتخاب کنند.
ثانیا، روند ساخت آشکارساز گاز قابل احتراق استاندارد نشده است.
فرآیند ساخت و ساز غیر استاندارد ممکن است باعث اختلال در عملکرد آشکارساز گازهای قابل احتراق در حین استفاده شود. اگر آشکارساز گاز قابل احتراق در نزدیکی تجهیزاتی قرار نگیرد که مستعد نشت گاز قابل احتراق است، یا در مجاورت فن اگزوز نصب شده باشد، گاز قابل احتراق نشتشده نمیتواند به طور کامل در مجاورت آشکارساز گاز قابل احتراق پخش شود، در نتیجه تشخیص خطر نشت گاز توسط انسان بهموقع تشخیص داده نمیشود. برای آشکارسازهای گاز قابل احتراق خانگی، آنها باید در نزدیکی خط لوله گاز و اجاق گاز در آشپزخانه نصب شوند. هنگامی که ساکنان از گاز طبیعی استفاده می کنند، آشکارساز گاز باید در فاصله 300 میلی متری سقف نصب شود. هنگامی که ساکنان از گاز مایع استفاده می کنند، آشکارسازهای گاز باید در فاصله 300 میلی متری زمین نصب شوند. اگر آشکارساز گاز قابل احتراق به طور قابل اعتمادی زمین نباشد و نتواند تداخل الکترومغناطیسی را از بین ببرد، ناگزیر بر ولتاژ تأثیر می گذارد و منجر به داده های تشخیص نادرست می شود. بنابراین، آشکارساز گاز قابل احتراق باید به طور قابل اعتمادی در طول فرآیند ساخت و ساز به زمین متصل شود. ترمینال های سیم کشی و هشدار گاز قابل احتراق در مناطقی قرار دارند که مستعد برخورد یا ورود آب هستند که باعث قطع شدن مدار الکتریکی یا اتصال کوتاه می شود. برای جوشکاری باید از شار لحیم کاری غیر خورنده استفاده شود، در غیر این صورت اتصال خورده و جدا می شود یا مقاومت خط را افزایش می دهد و بر تشخیص عادی تأثیر می گذارد. آشکارساز را به زمین نیندازید یا نیندازید. پس از ساخت، اشکال زدایی باید انجام شود تا اطمینان حاصل شود که آلارم گاز قابل احتراق در شرایط کار عادی است.
ثالثاً، تعمیر و نگهداری.
برای تشخیص غلظت گازهای قابل احتراق، یک آشکارساز گاز قابل احتراق باید با محیط تشخیص ارتباط برقرار کند. بنابراین ورود انواع آلاینده ها و گرد و غبار موجود در محیط به دتکتور اجتناب ناپذیر است و باعث آسیب به شرایط کاری ردیاب می شود. محیط کار آشکارسازهای گاز قابل احتراق نسبتاً خشن است و بسیاری از آنها در خارج از منزل نصب می شوند. تعمیر و نگهداری ضعیف می تواند منجر به خطا یا عدم شناسایی آلارم گازهای قابل احتراق شود. بنابراین، تمیز کردن و نگهداری منظم آشکارسازهای گاز قابل احتراق یک وظیفه مهم برای جلوگیری از نقص است. زمین باید به طور منظم بررسی شود. اگر اتصال زمین الزامات استاندارد را برآورده نکند یا اصلاً زمین نباشد، میتواند آشکارساز گاز قابل احتراق را در معرض تداخل الکترومغناطیسی قرار دهد و باعث اختلال در عملکرد شود. جلوگیری از پیری اجزا از منظر قابلیت اطمینان، در عمل نیز ثابت شده است که خرابی ناشی از پیری اجزا در سیستمهایی با عمر مفید بیش از 10 سال برای آشکارسازهای گاز قابل احتراق افزایش مییابد. بنابراین، اگر طول عمر بیشتر از الزامات مقررات استفاده باشد، باید به موقع تعویض شود.
