دو خطر عمده تابش الکترومغناطیسی برای بدن انسان وجود دارد، یعنی
بدون اثر حرارتی
اندام ها و بافت های بدن انسان همگی دارای میدان های الکترومغناطیسی ضعیفی هستند که پایدار و منظم هستند. هنگامی که توسط میدان های الکترومغناطیسی خارجی مختل شود، میدان های الکترومغناطیسی ضعیف در حالت متعادل از بین می روند و بدن انسان نیز آسیب می بیند. این عمدتا به دلیل تأثیر امواج الکترومغناطیسی با فرکانس پایین است، به این معنی که پس از تابش اشعه الکترومغناطیسی به بدن انسان، دمای بدن به طور قابل توجهی افزایش نمی یابد، اما قبلاً با میدان الکترومغناطیسی ضعیف ذاتی بدن انسان تداخل داشته است. ایجاد تغییراتی در خون، مایع لنفاوی و سیتوپلاسم سلولی و آسیب جدی به بدن انسان و می تواند منجر به ناهنجاری های جنینی یا سقط جنین طبیعی زنان باردار شود. بر عملکردهای گردش خون، ایمنی، تولید مثل و متابولیک بدن انسان تأثیر می گذارد.
اثرات غیر حرارتی بر بدن انسان در جنبه های زیر منعکس می شود:
1. سیستم عصبی: پس از قرار گرفتن مکرر در معرض تابش الکترومغناطیسی، سیستم عصبی مرکزی و سایر عملکردهای بدن انسان دستخوش تغییراتی می شود. اگر فعالیت رفلکس شرطی مهار شود، برادی کاردی ممکن است رخ دهد.
2. سیستم حسی: تشعشعات الکترومغناطیسی با شدت کم می تواند عملکرد بویایی فرد را مختل کند. وقتی سر فرد در معرض پالس های صوتی کم فرکانس و کم قدرت قرار می گیرد، می تواند صداهایی مانند صدای جیر جیر ماشین ها، حشرات یا پرندگان را بشنود.
3. سیستم ایمنی: مشاهدات اولیه در چین نشان داده است که افرادی که برای مدت طولانی در معرض امواج مایکروویو با شدت کم قرار گرفته اند، در مقایسه با افراد عادی هم سن، سطح ایمونوگلوبولین 1gG کمتری در شاخص های ایمنی هومورال و سلولی خود دارند. محصول گلدسته های سلول T و نرخ تبدیل لنفوسیت ها نیز کاهش می یابد و منجر به کاهش ایمنی هومورال و سلولی بدن می شود.
4. سیستم غدد درون ریز: تشعشعات مایکروویو با شدت کم می تواند باعث اختلال در عملکرد غده فوق کلیوی هیپوفیز تالاموس در انسان شود. فعالیت CRT و ACTH افزایش می یابد و عملکرد غدد درون ریز به طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار می گیرد.
5. اثرات ژنتیکی: امواج مایکروویو می تواند به کروموزوم ها آسیب برساند. آزمایشات حیوانی کشف کرده است. قرار گرفتن موش ها در معرض امواج مایکروویو با فرکانس های 195 مگاهرتز، 2.45 گیگاهرتز و 96 هرتز منجر به ایجاد 4-12 درصد نقص کروموزومی در استخوان اسپرماتوگونیال شد. موشهایی که این نقصهای کروموزومی را به ارث میبرند، میتوانند باعث ناتوانی ذهنی و کوتاه شدن میانگین طول عمر در افراد آسیب دیده شوند.
اثر تجمعی
پس از اعمال اثرات حرارتی و غیر حرارتی بر روی بدن انسان، اگر قبل از اینکه بتواند خود به خود ترمیم شود (معمولاً به عنوان مقاومت بدن انسان از آن یاد می شود) مجدداً در معرض تابش الکترومغناطیسی قرار گیرد، میزان آسیب جمع می شود و به مرور زمان تبدیل می شود. یک بیماری دائمی که زندگی را به خطر می اندازد. برای گروه هایی که برای مدت طولانی در معرض تابش الکترومغناطیسی قرار گرفته اند، حتی اگر قدرت کم و فرکانس کم باشد، ممکن است ضایعات غیرمنتظره ای ایجاد کند که نگرانی هایی را ایجاد می کند.
WHO در مونوگراف تازه منتشر شده خود (2007) در مورد استانداردهای بهداشت محیطی برای میدان های الکترومغناطیسی با فرکانس بسیار پایین، تأکید می کند که اگرچه مکانیسم های بیولوژیکی تشعشعات الکترومغناطیسی محیطی با شدت کم روشن نشده است، نمی توان تابش الکترومغناطیسی محیطی با شدت پایین را رد کرد. می تواند اثرات مضر سلامتی داشته باشد. در این میان، به دلیل فراگیر بودن تابش الکترومغناطیسی، تقریباً همه افراد در جهان در معرض آن هستند. بنابراین، حتی اگر تأثیر آن بر سلامت انسان حداقل باشد، تأثیر زیادی بر سلامت عمومی خواهد داشت. اگر یکی از اثرات سلامتی برگشت ناپذیر باشد (مانند تومورها)، زیان های اقتصادی و سلامتی که ایجاد می کند ناگزیر شدید خواهد بود.
