عوامل متعددی بر استفاده از آشکارسازهای گاز تأثیر می گذارد

عوامل متعددی بر استفاده از آشکارسازهای گاز تأثیر می گذارد

1، به تداخل تشخیص بین سنسورهای مختلف توجه کنید
به طور کلی، هر سنسور مربوط به یک گاز تشخیص خاص است، اما هیچ آشکارساز گازی نمی تواند خاص باشد. بنابراین، هنگام انتخاب یک سنسور گاز، باید تلاش کرد تا تداخل تشخیص گازهای دیگر روی سنسور را درک کرد تا از تشخیص دقیق آن از گازهای خاص اطمینان حاصل شود.

دو
آشکارسازهای گازهای سمی و مضر مانند سایر ابزارهای تحلیلی و تشخیصی با استفاده از روش مقایسه نسبی اندازه گیری می شوند: ابتدا دستگاه با گاز صفر و گاز غلظت استاندارد کالیبره شده و منحنی استاندارد در دستگاه ذخیره می شود. در طول اندازه گیری، دستگاه سیگنال الکتریکی تولید شده توسط غلظت گاز را با سیگنال الکتریکی غلظت استاندارد مقایسه می کند و مقدار دقیق غلظت گاز را محاسبه می کند. بنابراین، صفر کردن ابزار در هر زمان و کالیبره کردن منظم دستگاه از وظایف ضروری برای اطمینان از اندازه گیری دقیق است. لازم به ذکر است که در حال حاضر بسیاری از آشکارسازهای گاز می توانند جایگزین حسگرهای تشخیص خود شوند، اما این بدان معنا نیست که یک آشکارساز می تواند در هر زمان به پروب های آشکارساز مختلف مجهز شود. در هر زمان، هنگام تعویض پروب، علاوه بر نیاز به مقدار مشخصی از زمان فعال سازی سنسور، ابزار باید مجدداً کالیبره شود. علاوه بر این، توصیه می‌شود قبل از استفاده، آزمایش پاسخ را روی گاز استاندارد مورد استفاده در ابزارهای مختلف انجام دهید تا مطمئن شوید که ابزار واقعاً نقش محافظتی دارند.

3، به طول عمر سنسورهای مختلف توجه کنید
همه انواع سنسورهای گاز عمر مفید مشخصی دارند، یعنی طول عمر آنها. به طور کلی، در ابزارهای قابل حمل، سنسورهای LEL طول عمر بیشتری دارند و می توان آنها را برای حدود سه سال استفاده کرد. طول عمر آشکارساز فوتیونیزاسیون چهار سال یا بیشتر است. طول عمر سنسورهای گاز مخصوص الکتروشیمیایی نسبتاً کوتاه است، معمولاً یک تا دو سال. طول عمر سنسورهای اکسیژن کوتاه ترین است و تقریباً یک سال است. طول عمر سنسور الکتروشیمیایی به خشک شدن الکترولیت بستگی دارد، بنابراین اگر برای مدت طولانی از آن استفاده نشود، آب بندی آن در محیطی با دمای پایین تر می تواند عمر مفید آن را تا حدی افزایش دهد. بنابراین، حسگرها باید همیشه آزمایش شوند و تا حد امکان در مدت اعتبارشان مورد استفاده قرار گیرند. در صورت عدم موفقیت، باید به موقع تعویض شوند.

4، به محدوده اندازه گیری غلظت ابزار تشخیص توجه کنید:
انواع دتکتورهای گاز سمی و مضر دارای محدوده تشخیص ثابت خود هستند. تنها با تکمیل اندازه گیری در محدوده اندازه گیری خود، دستگاه می تواند اندازه گیری دقیق را تضمین کند. اگر اندازه گیری برای مدت طولانی از محدوده اندازه گیری فراتر رود، ممکن است باعث آسیب ایمنی به سنسور شود. به عنوان مثال، اگر یک آشکارساز LEL به طور تصادفی در محیطی بیش از 100٪ LEL استفاده شود، ممکن است حسگر را کاملاً بسوزاند. آشکارسازهای گاز سمی، زمانی که در غلظت های بالا برای مدت زمان طولانی مورد استفاده قرار گیرند، می توانند باعث آسیب شوند. بنابراین، اگر یک ابزار ثابت در حین استفاده، یک سیگنال بیش از حد مجاز منتشر کند، مدار اندازه گیری باید فوراً خاموش شود تا از ایمنی سنسور اطمینان حاصل شود.

در حال حاضر، ترکیبات مختلفی از آشکارسازها برای انتخاب وجود دارد، از جمله ثابت/قابل حمل، مکش انتشار/پمپ، تک گاز/چند گاز، گاز معدنی/گاز آلی و غیره. تنها با انتخاب ابزار تشخیص گاز مناسب می‌توانیم انتخاب کنیم. واقعاً با نصف تلاش دو برابر نتیجه را به دست آورید و از مشکلات احتمالی جلوگیری کنید.