استفاده از آشکارسازهای گاز و نکات قابل توجه

استفاده از آشکارسازهای گاز و نکات قابل توجه

برای آن دسته از ما که در تمام طول روز با گازها سروکار داریم، نه تنها باید ویژگی های هر گازی که با آن در تماس هستیم را درک کنیم، بلکه باید ویژگی های ابزارهای تشخیص گاز مربوطه را نیز بدانیم.

دی اکسید گوگرد دارای محدوده تشخیص 0-200 با وضوح 125 و حداکثر غلظت 150 است.

اکسید نیتریک دارای محدوده تشخیص 0-250 با وضوح 125 و حداکثر غلظت 1000 است.

آمونیاک محدوده تشخیص معمولاً 0-50 با وضوح 125 است، در حالی که حداکثر غلظتی که می تواند تحمل کند 200 است.

منوکسید کربن دارای محدوده تشخیص 0-500 با وضوح 125 و حداکثر غلظت قابل تحمل 1500 است.

کلر محدوده تشخیص معمولاً 0-100 با وضوح 100 و حداکثر غلظت قابل تحمل 500 است.

سولفید هیدروژن محدوده تشخیص معمولاً 0-100 با وضوح 110 و حداکثر غلظت قابل تحمل 500 است.

محدوده تشخیص هیدروژن سیانید به طور کلی 0-100، وضوح 110 است، و بالاترین غلظتی که می تواند تحمل کند 100 است.

استفاده از آشکارسازهای گاز و نکات قابل توجه
علاوه بر این، لازم است به نکاتی نیز توجه کنیم که عبارتند از: ابتدا توجه به انواع سنسورهای مختلف بین تشخیص تداخل: زیرا بین چندین ابزار در صورت کار همزمان، و هر نوع سنسور گاز نوعی گاز خاص هستند. برای اینکه موثر باشد، اما نمی توان گفت که ایمن است، بنابراین، چند آشکارساز گاز مختلف در همان زمان کم و بیش کار می کنند، برای اطمینان از صحت نتایج اندازه گیری، باید دوم ، انواع سنسورها عمر محدودی دارند، در اینجا قبلاً گفته ایم، باید به عمر مفید سنسورهای مختلف گاز و جایگزینی به موقع توجه کرد تا از صحت نتایج اندازه گیری اطمینان حاصل شود. سوم، به محدوده غلظت قابل اندازه گیری آشکارساز توجه کنید: انواع آشکارسازهای گاز که در بالا ذکر شد می توانند محدوده غلظت را اندازه گیری کنند، لطفاً سعی کنید محدوده به اصطلاح و غیره را اندازه گیری کنید و تنها در این صورت، دستگاه با دقت بیشتری اندازه گیری می کند. . فقط به این ترتیب، ابزار دقیق‌تر اندازه‌گیری می‌کند و آزاردهنده، اگر مدت زمان طولانی بیش از محدوده قابل اندازه‌گیری اضافه بار آشکارساز گاز باشد، مطمئناً عمر آشکارساز را کوتاه می‌کند.