ساختار چشمی میکروسکوپ
معمولاً چشمی از دو مجموعه لنز بالا و پایین تشکیل شده است. عدسی بالایی را عدسی چشم و عدسی پایینی را عدسی همگرا یا عدسی میدانی می نامند. بین لنزهای بالایی و پایینی یا زیر لنز میدان دیافراگم وجود دارد (اندازه آن تعیین کننده اندازه میدان دید است). از آنجایی که نمونه دقیقاً روی سطح دیافراگم تصویر می شود، می توان یک تکه کوچک از مو را به عنوان یک اشاره گر به دیافراگم چسباند تا هدف مشخصه خاصی را نشان دهد. همچنین می توان یک میکرومتر چشمی برای اندازه گیری اندازه نمونه در حال مشاهده روی آن قرار داد.
هرچه طول چشمی کوتاهتر باشد، بزرگنمایی بیشتر است (زیرا بزرگنمایی چشمی با فاصله کانونی چشمی نسبت عکس دارد).
عملکرد چشمی
این برای بزرگنمایی بیشتر تصویر واقعی واضح است که توسط عدسی شیئی بزرگ شده است تا حدی که چشم انسان بتواند به راحتی آن را به وضوح تشخیص دهد.
بزرگنمایی چشمی های معمولی 5-16 برابر است.
رابطه بین چشمی و عدسی شیئی
ساختارهای ظریفی که به وضوح توسط عدسی شیئی متمایز شده اند، اگر دوباره توسط چشمی بزرگ نشوند و نتوانند به اندازه ای که چشم انسان می تواند تشخیص دهد، به وضوح قابل مشاهده نخواهند بود. با این حال، ساختارهای ظریفی که توسط عدسی شیئی قابل حل نیستند، با وجود بزرگنمایی مجدد توسط چشمی پرقدرت، به وضوح قابل مشاهده نیستند. هنوز مشخص نیست، بنابراین چشمی ها فقط می توانند به عنوان یک ذره بین عمل کنند و وضوح میکروسکوپ را بهبود نمی بخشند. گاهی اوقات، اگرچه عدسی شیئی می تواند دو نقطه شی بسیار نزدیک را تشخیص دهد، اما هنوز نمی توان به وضوح دید زیرا فاصله بین تصاویر دو نقطه جسم کوچکتر از فاصله وضوح چشم است. بنابراین عدسی چشمی و شیئی هر دو به یکدیگر مرتبط هستند و یکدیگر را محدود می کنند.
