منابع خطاهای محدوده در فاصله یاب فوتوالکتریک
خطای محدوده یک مسافت یاب فوتوالکتریک به دو بخش تقسیم می شود:
(1) خطای متناسب: خطای متناسب با طول فاصله اندازه گیری شده که عمدتاً ناشی از خطای فرکانس، خطای ضریب شکست اتمسفر و خطای اندازه گیری سرعت نور خلاء است که منجر به خطا در نتایج محدوده می شود. تأثیر خطای اندازه گیری سرعت نور بر روی مقدار دامنه را می توان نادیده گرفت.
(2) خطای ثابت: خطای ذاتی یک دستگاه، مستقل از طول فاصله اندازه گیری شده، از جمله خطای کالیبراسیون خطای نقطه صفر، خطای تراز بین دستگاه و بازتابنده، خطای اندازه گیری فاز، خطای دامنه و فاز، غیر فاز -خطای یکنواختی لوله ساطع کننده نور و خطای دوره ای. خطای دوره ای عمدتاً از تداخل فرکانسی مشابه سیگنال فوتوالکتریک داخلی دستگاه ناشی می شود و بزرگی خطا در چرخه های طول خط کش اندازه گیری دقیق تکرار می شود.
از این میان خطای تناسبی، خطای تناوبی و خطای صفر از اصلی ترین خطاهای سیستماتیک مسافت یاب فوتوالکتریک هستند.
با توجه به حجم زیادی از داده های اندازه گیری شده، نشان داده شده است که به دلیل عدم یکنواختی فاز و دامنه و خطاهای فاز لوله های تابش و دریافت نور دستگاه، علاوه بر خطاهای فرکانس، اصطلاحات اصلاحی مربوط به فاصله نیز وجود دارد. خطاهای ضریب شکست اتمسفر به طور سنتی، عوامل تصحیح مربوط به فاصله در مجموع به عنوان ثابت ضرب نامیده می شوند! تصحیح خطای نقطه صفر ثابت افزایشی نامیده می شود. خطاهای سیستماتیک را می توان با اعمال اصلاحات در مقادیر خطای سیستم به دست آمده در طول کالیبراسیون حذف کرد. بنابراین، کالیبراسیون خطای سیستم مسافت یاب فوتوالکتریک عمدتاً شامل سه مورد زیر است:
(1) تأیید خطاهای دوره ای؛
(2) تأیید ثابت های افزودنی.
(3) تأیید ثابت های ضرب.
