قابلیت اطمینان منبع تغذیه سوئیچینگ عمدتاً از این سه جنبه مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد
کیفیت محصولات الکترونیکی ترکیبی از فناوری و قابلیت اطمینان است. به عنوان یک مؤلفه مهم سیستم های الکترونیکی ، قابلیت اطمینان آن قابلیت اطمینان کلی سیستم را تعیین می کند. منبع تغذیه سوئیچینگ COSEL به دلیل اندازه کوچک و راندمان بالا ، در زمینه های مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. در کاربرد ، چگونگی بهبود قابلیت اطمینان آن جنبه مهمی از فناوری الکترونیک قدرت است و قابلیت اطمینان آن عمدتاً از این سه جنبه شروع می شود.
1. فناوری طراحی مهندسی قابلیت اطمینان الکتریکی برای سوئیچینگ منبع تغذیه
2. فن آوری سازگاری الکترومغناطیسی (EMC)
منبع تغذیه سوئیچینگ COSEL به طور عمده فناوری مدولاسیون عرض پالس (PWM) را با یک شکل موج پالس مستطیل شکل و تعداد زیادی از اجزای هارمونیک در لبه های در حال افزایش و در حال سقوط خود اتخاذ می کند. بازیابی معکوس لوله یکسو کننده خروجی همچنین باعث ایجاد تداخل الکترومغناطیسی (EMI) می شود ، که یک عامل منفی بر قابلیت اطمینان است و سازگاری الکترومغناطیسی سیستم را به یک مسئله مهم تبدیل می کند. تداخل الکترومغناطیسی دارای سه شرط لازم است: منبع تداخل ، محیط انتقال و واحد دریافت کننده حساس و طراحی EMC یکی از این سه شرط را از بین می برد. برای سوئیچینگ منبع تغذیه ، تمرکز اصلی بر سرکوب منابع تداخل است که در مدار سوئیچینگ و مدار یکسو کننده خروجی متمرکز شده اند. فن آوری های مورد استفاده شامل فناوری فیلتر کردن ، فناوری چیدمان و سیم کشی ، فناوری محافظ ، فناوری زمینی ، فناوری آب بندی و سایر فناوری ها است.
5
داده های آماری نشان می دهد که با افزایش دما تا 2 درجه ، قابلیت اطمینان اجزای الکترونیکی 10 برابر کاهش می یابد. طول عمر افزایش دما 50 درجه تنها 1/6 از طول عمر افزایش دما 25 درجه است. علاوه بر استرس الکتریکی ، دما نیز عامل مهمی است که بر قابلیت اطمینان تجهیزات تأثیر می گذارد. این امر به اقدامات فنی برای محدود کردن افزایش دما شاسی و مؤلفه ها نیاز دارد که این یک طراحی اتلاف گرما است. اصل طراحی حرارتی کاهش تولید گرما است ، یعنی انتخاب روش ها و فناوری های کنترل بهتر ، مانند فناوری کنترل تغییر فاز ، فناوری اصلاح همزمان و غیره. رویکرد دیگر انتخاب دستگاه های کم مصرف ، کاهش تعداد دستگاه های گرمایش و افزایش عرض سیم های ضخیم برای بهبود کارایی منبع تغذیه است. دوم تقویت اتلاف گرما با استفاده از تکنیک های هدایت ، تابش و همرفت برای انتقال حرارت است. این شامل طراحی رادیاتور ، خنک کننده هوا (همرفت طبیعی و خنک کننده هوا اجباری) ، طراحی خنک کننده مایع (آب ، روغن) ، طراحی خنک کننده ترموالکتریک ، طراحی لوله حرارتی و غیره است. اتلاف حرارت خنک کننده هوای اجباری بیش از ده برابر رادیاتور است. روش خنک کننده طبیعی باید اتخاذ شود ، اما طرفداران ، منبع تغذیه فن ، دستگاه های در هم تنیده و غیره باید اضافه شوند و روش اتلاف گرما باید با توجه به وضعیت واقعی طراحی انتخاب شود.
