قابلیت اطمینان منابع تغذیه سوئیچینگ عمدتاً از این سه جنبه تحلیل می شود

قابلیت اطمینان منابع تغذیه سوئیچینگ عمدتاً از این سه جنبه تحلیل می شود

کیفیت محصولات الکترونیکی ترکیبی از فناوری و قابلیت اطمینان است. به عنوان یک جزء مهم از سیستم های الکترونیکی، قابلیت اطمینان آنها، قابلیت اطمینان کل سیستم را تعیین می کند. منبع تغذیه سوئیچینگ COSEL به دلیل اندازه کوچک و راندمان بالا در زمینه های مختلف کاربرد فراوانی دارد. نحوه بهبود قابلیت اطمینان آن در کاربرد جنبه مهمی از فناوری الکترونیک قدرت است و قابلیت اطمینان آن عمدتاً از این سه جنبه شروع می شود.

1. فناوری طراحی مهندسی قابلیت اطمینان الکتریکی برای منابع تغذیه سوئیچینگ

2. فناوری طراحی سازگاری الکترومغناطیسی (EMC).

منبع تغذیه سوئیچینگ COSEL عمدتاً از فناوری مدولاسیون عرض پالس (PWM) با شکل موج پالس مستطیلی و تعداد زیادی از اجزای هارمونیک در لبه‌های بالا و پایین استفاده می‌کند. بازیابی معکوس یکسو کننده خروجی همچنین تداخل الکترومغناطیسی (EMI) ایجاد می کند که یک عامل نامطلوب بر قابلیت اطمینان است و سازگاری الکترومغناطیسی سیستم را به یک مسئله مهم تبدیل می کند. تداخل الکترومغناطیسی دارای سه شرط ضروری است: منبع تداخل، رسانه انتقال و واحد گیرنده حساس و طراحی EMC یکی از این سه حالت را از بین می برد. برای منابع تغذیه سوئیچینگ، تمرکز اصلی بر سرکوب منابع تداخلی است که در مدار سوئیچینگ و مدار یکسو کننده خروجی متمرکز هستند. فناوری‌های مورد استفاده شامل فناوری فیلتر، فناوری چیدمان و سیم‌کشی، فناوری محافظ، فناوری زمین، فناوری آب‌بندی و فناوری‌های دیگر است.

3. فناوری طراحی اتلاف حرارت منبع تغذیه سوئیچینگ COSEL

داده های آماری نشان می دهد که وقتی دما 2 درجه افزایش می یابد، قابلیت اطمینان قطعات الکترونیکی 10 برابر کاهش می یابد. طول عمر افزایش دما 50 درجه تنها 1/6 افزایش دما 25 درجه است. علاوه بر تنش الکتریکی، دما نیز عامل مهمی بر قابلیت اطمینان تجهیزات است. این نیاز به اقدامات فنی برای محدود کردن افزایش دمای شاسی و قطعات دارد، که یک طراحی اتلاف حرارت است. اصل طراحی حرارتی کاهش تولید گرما است، یعنی انتخاب روش‌ها و فناوری‌های کنترل بهتر، مانند فناوری کنترل تغییر فاز، فناوری یکسوسازی همزمان و غیره. گزینه دیگر انتخاب دستگاه های کم مصرف، کاهش تعداد وسایل گرمایشی و افزایش عرض سیم های ضخیم است که باعث بهبود راندمان منبع تغذیه می شود. دوم تقویت اتلاف گرما است که شامل استفاده از فناوری های هدایت، تابش و همرفت برای انتقال حرارت است. این شامل طراحی رادیاتور، طراحی خنک کننده هوا (همرفت طبیعی و خنک کننده هوای اجباری)، طراحی خنک کننده مایع (آب، روغن)، طراحی خنک کننده ترموالکتریک، طراحی لوله حرارتی و غیره است. اتلاف گرمای خنک کننده هوای اجباری بیش از ده برابر یک رادیاتور روش خنک کننده طبیعی باید اتخاذ شود، اما باید فن ها، منبع تغذیه فن، دستگاه های درهم تنیده و غیره اضافه شود و روش اتلاف گرما با توجه به وضعیت طراحی واقعی انتخاب شود.