اصل تشخیص مادون قرمز (تشخیص اشعه مادون قرمز)
ماهیت تشخیص مادون قرمز (تشخیص اشعه مادون قرمز) در فناوری آزمایش غیر مخرب، استفاده از ویژگی های تابش مادون قرمز از اجسام برای ثبت دمای مادون قرمز بدون تماس است.
مادون قرمز یک موج الکترومغناطیسی با ماهیت مشابه امواج رادیویی و نور مرئی است، با طول موج بین 0.76 و 100 میکرومتر. می توان آن را بر اساس محدوده طول موج به چهار دسته تقسیم کرد: مادون قرمز نزدیک، مادون قرمز متوسط، مادون قرمز دور و مادون قرمز بسیار دور. موقعیت آن در طیف پیوسته امواج الکترومغناطیسی در ناحیه بین امواج رادیویی و نور مرئی است. تابش مادون قرمز یک تابش موج الکترومغناطیسی پرکاربرد است که در طبیعت وجود دارد. این بر اساس حرکت نامنظم مولکول ها و اتم های تولید شده توسط هر جسم در یک محیط معمولی است که دائماً انرژی مادون قرمز حرارتی را تابش می کند. هرچه حرکت مولکول ها و اتم ها شدیدتر باشد، انرژی تشعشع بیشتر می شود و بالعکس، انرژی تابش کمتر می شود.
همه اجسام با دمای بالاتر از صفر درجه ({0}}.15K درجه) به دلیل حرکت مولکولی خود به طور مداوم تابش مادون قرمز را به فضای اطراف ساطع می کنند. مقدار و توزیع انرژی تابش مادون قرمز بر اساس طول موج یک جسم ارتباط نزدیکی با دمای سطح آن دارد. با استفاده از آشکارساز تابش مادون قرمز برای تبدیل سیگنال قدرت تابش شده توسط یک جسم به سیگنال الکتریکی (اندازه گیری انرژی مادون قرمز تابش شده توسط خود جسم)، دمای سطح جسم یا توزیع فضایی دمای سطح را می توان به طور دقیق اندازه گیری کرد. شیء اسکن شده را می توان یک به یک از طریق سیگنال خروجی دستگاه تصویربرداری شبیه سازی کرد. پس از پردازش توسط سیستم الکترونیکی، برای به دست آوردن یک تصویر حرارتی مربوط به توزیع دمای سطح جسم به صفحه نمایش منتقل می شود. با استفاده از این روش می توان به تصویربرداری حالت حرارتی از راه دور و اندازه گیری دمای اهداف دست یافت و آنها را تحلیل و قضاوت کرد که اصل اساسی تشخیص تابش مادون قرمز است.
