روش بهبود راندمان آماده به کار منبع تغذیه تثبیت شده
قطع شروع
برای منبع تغذیه فلای بک، تراشه کنترل پس از راه اندازی توسط سیم پیچ کمکی تغذیه می شود و افت ولتاژ در مقاومت راه اندازی حدود 300 ولت است. با فرض اینکه مقاومت راه اندازی 47 کیلو اهم باشد، مصرف برق نزدیک به 2 وات است. برای بهبود راندمان آماده به کار، این کانال مقاومت باید پس از راه اندازی قطع شود. TOPSWITCH، ICE2DS02G دارای یک مدار راه اندازی ویژه در داخل است که می تواند پس از راه اندازی مقاومت را خاموش کند. اگر کنترل کننده مدار راه اندازی خاصی نداشته باشد، می توان یک خازن را نیز به صورت سری به مقاومت راه اندازی متصل کرد و تلفات پس از راه اندازی به تدریج به صفر می رسد. نقطه ضعف این است که منبع تغذیه نمی تواند خود را دوباره راه اندازی کند و مدار فقط پس از قطع ولتاژ ورودی برای تخلیه خازن می تواند دوباره راه اندازی شود.
کاهش فرکانس ساعت
فرکانس ساعت را می توان به صورت هموار یا ناگهانی کاهش داد. کاهش هموار به این معنی است که وقتی بازخورد از یک آستانه خاص فراتر می رود، فرکانس ساعت به صورت خطی از طریق یک ماژول خاص کاهش می یابد.
حالت کار سوئیچ
1. QR→pWM برای سوئیچینگ منابع تغذیه که در حالت فرکانس بالا کار می کنند، تغییر به حالت فرکانس پایین در حالت آماده به کار می تواند تلفات آماده به کار را کاهش دهد. به عنوان مثال، برای یک منبع تغذیه سوئیچینگ شبه تشدید (فرکانس کاری چند صد کیلوهرتز تا چند مگاهرتز)، می توان آن را در حالت آماده به کار به حالت مدولاسیون عرض پالس فرکانس پایین pWM (ده ها کیلوهرتز) تغییر داد. تراشه IRIS40xx با جابجایی بین QR و pWM کارایی آماده به کار را بهبود می بخشد. هنگامی که منبع تغذیه تحت بار سبک و حالت آماده به کار است، ولتاژ سیم پیچ کمکی کم است، Q1 خاموش است و سیگنال تشدید نمی تواند به ترمینال FB منتقل شود. ولتاژ FB کمتر از ولتاژ آستانه در داخل تراشه است و حالت شبه تشدید نمی تواند راه اندازی شود و مدار در فرکانس پایین تری کار می کند. حالت کنترل PWM. 2. pWM→pFM برای سوئیچینگ منابع تغذیه که در حالت pWM با توان نامی کار می کنند، راندمان آماده به کار را نیز می توان با تغییر به حالت pFM بهبود بخشید، یعنی تنظیم زمان روشن و تنظیم زمان خاموشی. هرچه بار کمتر باشد، زمان خاموشی طولانیتر و فرکانس کاری بالاتر است. کم. سیگنال آماده به کار را به پین pW/ اضافه کنید، در شرایط بار نامی، پین بالا است، مدار در حالت pWM کار می کند، زمانی که بار زیر یک آستانه مشخص است، پایه پایین کشیده می شود، مدار در حالت pFM کار می کند. تحقق سوئیچینگ بین pWM و pFM همچنین بازده منبع تغذیه را در هنگام بار سبک و حالت آماده به کار بهبود می بخشد. با کاهش فرکانس ساعت و تغییر حالت کار، فرکانس عملیات آماده به کار را می توان کاهش داد، راندمان آماده به کار را می توان بهبود بخشید، کنترلر را می توان در حال کار نگه داشت، و خروجی را می توان به درستی در کل محدوده بار تنظیم کرد. حتی زمانی که بار از صفر به بار کامل می رسد و بالعکس، به سرعت پاسخ می دهد. افت ولتاژ خروجی و مقادیر بیش از حد در محدوده مجاز نگه داشته می شود.
حالت پالس قابل کنترل
حالت پالس قابل کنترل، که به عنوان حالت کنترل چرخه پرش نیز شناخته می شود، به این معنی است که وقتی تحت بار سبک یا حالت آماده به کار است، یک پیوند خاص از مدار توسط سیگنالی کنترل می شود که دوره آن بزرگتر از دوره کلاک کنترل کننده PWM است. که پالس خروجی PWM بطور دوره ای موثر است. یا خرابی، به طوری که راندمان بار سبک و آماده به کار را می توان با کاهش تعداد سوئیچ ها و افزایش چرخه کاری در یک فرکانس ثابت بهبود بخشید. این سیگنال را می توان به کانال بازخورد، کانال خروجی سیگنال pWM، پین فعال تراشه pWM (مانند LM2618، L6565) یا ماژول داخلی تراشه (مانند تراشه های سری NCp1200، FSD200، L6565 و TinySwitch) اضافه کرد.
