روش اندازه گیری استفاده از مولتی متر دیجیتال برای اندازه گیری کیفیت خازن
سوئیچ برد مولتی متر دیجیتال را روی محدوده مناسب در حالت خازن تنظیم کنید. سپس سیمهای تست قرمز و مشکی مولتیمتر را بهترتیب در جک Cx و جک COM مولتیمتر قرار دهید (برای راحتی عکسبرداری، در اینجا بهجای لیدهای تست از لیدهای تست با گیره تمساح استفاده میشود). سپس، اجازه دهید سرنخ های تست قرمز و مشکی به ترتیب با دو پایه خازن تماس بگیرند (هنگام اندازه گیری یک خازن الکترولیتی، قطبیت مهم نیست). اگر مقدار نمایش داده شده در مولتی متر به مقدار اسمی خازن نزدیک باشد (به طور کلی خطای 5% - 10% مجاز است)، نشان دهنده وضعیت خوب خازن است.
هنگام اندازه گیری یک خازن الکترولیتی 47 μF با حالت خازنی مولتی متر، ظرفیت واقعی نمایش داده شده 45.17 μF است. از آنجایی که خطا در محدوده مشخص شده است، نشان می دهد که خازن خوب است.
هنگام اندازه گیری یک خازن CBB خوب با مقدار اسمی 0.1 μF/630V با استفاده از حالت خازنی مولتی متر، ظرفیت واقعی نمایش داده شده 0.1037 μF است.
برای خازن آسیب دیده در اثر خرابی، مقاومت بین دو پایه آن بسیار کم است. هنگام اندازه گیری آن با حالت ظرفیت مولتی متر، متر "1" را نشان می دهد که به معنای سرریز است. بنابراین، هنگام اندازه گیری خازن، اگر سوئیچ برد مولتی متر به درستی تنظیم شده باشد اما متر "1" را نشان دهد، نشان می دهد که خازن احتمالاً در اثر خرابی آسیب می بیند یا جریان نشتی زیادی دارد (در این زمان می توان مقدار مقاومت را با حالت مقاومت مولتی متر اندازه گیری کرد تا تأیید شود که آیا آسیب دیده است).
برای خازن های الکترولیتی که برای مدت طولانی ذخیره شده اند، الکترولیت داخل برخی از خازن ها به تدریج خشک می شود و ظرفیت آن ها بسیار کم می شود. بنابراین، هنگام اندازه گیری یک خازن الکترولیتی، اگر ظرفیت نمایش داده شده به طور قابل توجهی کمتر از مقدار اسمی آن باشد، خازن به طور کلی برای استفاده مناسب نیست. همانطور که در تصویر بالا نشان داده شده است، برای یک خازن الکترولیتی 100 μF که برای چندین سال ذخیره شده است، ظرفیت اندازه گیری شده واقعی آن تنها 54.08 μF است.
برای تشخیص خوب یا بد بودن خازن می توان از مولتی متر استفاده کرد. سه روش برای مرجع شما ارائه شده است. قبل از اندازه گیری، خازن نیاز به تخلیه دارد که در زیر تکرار نمی شود.
