سازنده شما را از طریق پارامترهای LEL و PPM آشکارسازهای گاز راهنمایی می کند
کلمه "LEL" مخفف حد پایین تر انفجار است. در مخلوطی از گاز و هوای قابل اشتعال، کمترین غلظت گاز قابل اشتعال هنگام مواجهه با شعله باز منفجر می شود. این کمترین غلظت به اصطلاح حد انفجار پایین است. نام کامل انگلیسی آن "Lower Explosion Limited" است.
با این حال، غلظت گاز قابل اشتعال نه تنها زمانی که به حد پایین تر انفجار می رسد خطری ایجاد نمی کند. در واقع، هنگامی که گاز قابل اشتعال با هوا مخلوط می شود تا مخلوطی به نسبت مشخص ایجاد شود، تا زمانی که با منبع احتراق کافی مواجه شود، ممکن است احتراق یا انفجار رخ دهد.
برای اینکه احتراق رخ دهد، سه شرط اساسی باید وجود داشته باشد: یک ماده قابل احتراق، یک کمک احتراق (معمولاً اکسیژن)، و یک منبع احتراق. احتراق گاز قابل احتراق در هوا را می توان به دو دسته تقسیم کرد: یکی احتراق پراکنده است، یعنی احتراق پس از مخلوط شدن گاز قابل احتراق از تجهیزات با هوا اتفاق می افتد. دیگری احتراق است که زمانی رخ می دهد که مخلوط گاز قابل احتراق و هوا مخلوط شود. این نوع احتراق معمولاً با فشار و صدای زیاد همراه است که به آن انفجار نیز میگویند.
به منظور درک بهتر و پیشگیری از این خطر، کارشناسان تحقیقات عمیقی بر روی انواع گازهای قابل اشتعال انجام داده و حد انفجار آنها را تعیین کرده اند. این حد به یک حد انفجار بالا و یک حد انفجار پایین تقسیم می شود که به ترتیب با UEL و LEL نشان داده می شود. اگر محتوای گاز قابل احتراق در مخلوط کمتر از LEL باشد، به دلیل محتوای ناکافی قابل احتراق، احتراق یا انفجار رخ نخواهد داد. و اگر میزان اکسیژن موجود در مخلوط کمتر از UEL باشد، احتراق یا انفجار نیز رخ نخواهد داد.
به منظور نظارت بهتر و جلوگیری از این خطر، آشکارسازهای گازهای قابل احتراق مختلفی طراحی شده است. این ابزارها غلظت گاز را اندازه گیری می کنند و زمانی که غلظت گاز به حد معینی رسید زنگ خطر را به صدا در می آورند. به عنوان مثال، یک آشکارساز متان قابل حمل زمانی که غلظت متان به 25٪ LEL برسد، زنگ هشدار را به صدا در می آورد، به این معنی که غلظت متان در این زمان نسبت حجمی 1.25٪ است.
هنگام در نظر گرفتن غلظت آلارم، معمولاً زیر 25٪ از LEL تنظیم می شود. این به این دلیل است که اگرچه غلظت گاز در این زمان از سطح ایمن فراتر رفته است، اما هنوز با غلظتی که ممکن است در آن انفجار واقع شود فاصله دارد. این تنظیم به این منظور است که زمان کافی برای افراد برای انجام اقداماتی مانند روشن کردن فن های اگزوز یا قطع کردن سوپاپ ها برای جلوگیری از خطرات احتمالی فراهم شود.
علاوه بر این، ppm واحدی است که برای بیان غلظت محلول یا غلظت گاز استفاده می شود. برای محلول ها، نشان دهنده جرم املاح در هر لیتر محلول آبی است. برای گازها، حجم آلاینده ها در هر میلیون حجم هوا را نشان می دهد. در کشور ما با توجه به الزامات اداره حفاظت محیط زیست، اندازه گیری غلظت گاز معمولاً بر حسب واحد غلظت جرمی (مانند mg/m³) بیان می شود.
