اهمیت بازرسی جوشکاری آهن لحیم کاری
بازرسی برای بررسی کیفیت جوش مدار جوش داده شده است. اتصالات لحیم کاری نباید دارای جوش های کاذب، جوش های کاذب، مدارهای باز، اتصال کوتاه باشند، به خصوص اینکه پین های خازن های الکترولیتی، ترانزیستورها و سایر اجزای قطبی به درستی جوش داده شده باشند. کیفیت جوش را می توان بر اساس رنگ و براقیت اتصالات لحیم کاری، درجه انتشار و میزان لحیم کاری قضاوت کرد. برای جوشکاری خوب، اتصالات لحیم کاری دارای درخشش سفید روشن منحصر به فردی هستند که بر اساس تجربه در یک نگاه قابل مشاهده است. اگر رنگ و براقی لحیم کاری لکه دار باشد یا سطح آن ناهموار باشد، نشان دهنده جوش ضعیف است.
درجه انتشار لحیم کاری روی سطح اتصال نیز می تواند کیفیت جوش را تعیین کند. در نمودار نشان داده شده در شکل 7، (الف) یک حالت جوشکاری عالی را نشان می دهد که حالتی بین خوب و ضعیف است. این نفوذ وضعیت churro ناکافی است. در مورد میزان لحیم کاری در محل اتصال لحیم کاری، می توانید به نمودار استاندارد مقدار لحیم کاری هنگام جوشکاری سیم ها روی برد مدار چاپی همانطور که در شکل 8 نشان داده شده است مراجعه کنید. شکل. موقعیت دقیق سیم را می توان با نگاه کردن به سطح تعیین کرد که نشان می دهد میزان لحیم کاری مناسب است. این موردی است که مقدار لحیم کاری بیش از حد است.
تجمع بیش از حد لحیم کاری نه تنها به هدف مورد نظر یعنی افزایش مقاومت مکانیکی دست نمی یابد، بلکه خطر وقوع لحیم کاری مجازی و برخورد با اتصالات لحیم کاری مجاور (اتصال کوتاه) را نیز به همراه دارد. ج) موردی است که مقدار لحیم کاری ناکافی باشد. در این حالت در مرحله اولیه جوشکاری به راحتی نمی توان عیب و نقصی را مشاهده کرد اما پس از مدتی ممکن است در اثر لرزش یا تکان از بین برود. برای اتصالات لحیم معیوب با مشکل، باید اقدامات جوشکاری تعمیری انجام شود تا اطمینان حاصل شود که کیفیت جوش به سطح رضایت بخشی می رسد.
