اصول زیر به طور کلی در انتخاب آهن لحیم کاری رعایت می شود:

اصول زیر به طور کلی در انتخاب آهن لحیم کاری رعایت می شود:

① شکل نوک آهن لحیم کاری باید با الزامات سطح قطعات لحیم کاری و چگالی مجموعه محصول تطبیق داده شود.

② دمای نوک سر آهن لحیم کاری باید با نقطه ذوب لحیم کاری سازگار باشد، به طور کلی بالاتر از نقطه ذوب لحیم کاری 30 - 80 درجه (به استثنای دمای سر آهن لحیم کاری در تماس با نقطه لحیم کاری). کاهش دما).

③ ظرفیت حرارتی آهن لحیم کاری باید مناسب باشد. زمان بازیابی دمای سر آهن لحیم کاری باید با نیازهای سطح جسم لحیم کاری تطبیق داده شود. زمان بازیابی دما به عنوان چرخه جوشکاری تعریف می شود، دمای نوک آهن لحیم کاری به دلیل اتلاف گرما کاهش می یابد و سپس به زمان دمای بالا * باز می گردد. این مربوط به قدرت لحیم کاری، ظرفیت حرارتی و شکل و طول سر آهن است.

اصول انتخاب قدرت آهن لحیم کاری به شرح زیر است:
① جوشکاری مدارهای مجتمع، ترانزیستورها و سایر اجزای حساس به حرارت، انتخاب آهن لحیم کاری گرماگیر 20 وات یا 25 وات خارجی را در نظر بگیرید.

② برای جوش دادن سیم‌های ضخیم‌تر و کابل کواکسیال، انتخاب آهن گرماگیر 50 وات یا 45 - 75 وات لحیم کاری گرم خارجی را در نظر بگیرید.

③ لحیم کاری قطعات بزرگتر، مانند لنت های اتصال زمین شاسی فلزی، باید بیش از 100 وات آهن لحیم کاری را انتخاب کند.

استفاده از آهن لحیم کاری
آهن لحیم کاری نباید برای مدت طولانی بدون استفاده انرژی داشته باشد، این احتمالا باعث می شود که هسته آهن لحیم کاری سرعت اکسیداسیون و سوختن را تسریع کند، عمر آن را کوتاه کند، اما همچنین به دلیل گرمایش طولانی مدت باعث می شود که آهن لحیم کاری سر کنده شود. و اکسیداسیون، و حتی "سوخته" دیگر "قلع خوردن".

نکته در مورد استفاده از آهن لحیم کاری
① با توجه به شی جوشکاری انتخاب معقول انواع مختلف آهن لحیم کاری.

② هنگام استفاده خودسرانه به سر آهن لحیم کاری ضربه ندهید تا آسیبی نبیند. ضخامت دیواره فولادی میله اتصال آهن گرما فقط 0.2 میلی متر است، برای جلوگیری از آسیب نمی توان آن را با انبردست بست. در فرآیند استفاده باید به طور منظم نگهداری شود تا اطمینان حاصل شود که سر آهن لحیم کاری یک لایه نازک از قلع آویزان است.