تاریخچه توسعه دستگاه دید در شب مادون قرمز

تاریخچه توسعه دستگاه دید در شب مادون قرمز

نور مرئی در شب بسیار ضعیف است، اما پرتوهای مادون قرمز نامرئی برای چشم انسان فراوان است. دید مادون قرمز می تواند به افراد در مشاهده، جستجو، هدف گیری و رانندگی در شب کمک کند. اگرچه مردم خیلی زود پرتوهای مادون قرمز را کشف کردند، اما به دلیل محدودیت اجزای مادون قرمز، توسعه فناوری سنجش از راه دور مادون قرمز بسیار کند است. در سال 1940 بود که آلمان سولفید سرب و چندین ماده انتقال مادون قرمز را توسعه داد که تولد ابزار سنجش از راه دور مادون قرمز امکان پذیر شد. از آن زمان، آلمان برای اولین بار چندین ابزار تشخیص مادون قرمز مانند دستگاه های دید در شب مادون قرمز فعال را توسعه داد، اما هیچ یک از آنها در جنگ جهانی دوم استفاده نشدند.

تقریباً در همان زمان، ایالات متحده همچنین در حال توسعه دستگاه های دید در شب مادون قرمز بود. اگرچه این آزمایش موفقیت آمیز دیرتر از آلمان انجام شد، اما اولین آزمایشی بود که آن را وارد برنامه جنگی واقعی کرد. در تابستان 1945، ارتش ایالات متحده فرود آمد و به جزیره اوکیناوا حمله کرد. سربازان ژاپنی که در غارها و تونل ها پنهان شده بودند از زمین پیچیده استفاده کردند و شبانه برای حمله به نیروهای آمریکایی بیرون آمدند. بنابراین ارتش ایالات متحده فوراً دسته ای از دستگاه های دید در شب مادون قرمز را که به تازگی تولید شده بود به اوکیناوا منتقل کرد و اسلحه های مجهز به دستگاه های دید در شب مادون قرمز را در نزدیکی غار قرار داد. هنگامی که ارتش ژاپن در تاریکی از غار خارج شد، بلافاصله توسط یک انفجار اسلحه دقیق سرنگون شد. سربازان ژاپنی در غار دلیل را نمی دانستند و با عجله به بیرون ادامه دادند و در بهت مردند. هنگامی که دستگاه دید در شب مادون قرمز برای اولین بار وارد میدان جنگ شد، نقش مهمی در از بین بردن ارتش سرسخت ژاپن در جزیره اوکیناوا داشت.

دستگاه دید در شب مادون قرمز فعال دارای ویژگی های تصویربرداری واضح و تولید ساده است، اما پاشنه آشیل آن این است که نور مادون قرمز نورافکن مادون قرمز توسط دستگاه تشخیص مادون قرمز دشمن کشف می شود. در دهه 1960، ایالات متحده برای اولین بار یک دوربین تصویربرداری حرارتی غیرفعال ساخت که نور مادون قرمز ساطع نمی کند، دشمن آن را به راحتی پیدا نمی کند و توانایی مشاهده از طریق مه و باران را دارد.

از آوریل تا ژوئن 1982، جنگ جزایر مالویناس بین بریتانیا و آرژانتین آغاز شد. در نیمه شب 13 آوریل، ارتش بریتانیا به بندر استنلی، بزرگترین پایگاه ارتش چنگ حمله کرد. میدان مین گذاشته شده توسط 3،{3}} سرباز بریتانیایی ناگهان در مقابل خط دفاعی افغانستان ظاهر شد. تمام تفنگ ها و توپخانه ها در بریتانیا مجهز به دستگاه های دید در شب مادون قرمز هستند که می توانند اهداف افغان را در تاریکی به وضوح شناسایی کنند. با این حال، ارتش آه فاقد دستگاه های دید در شب بود و نمی توانست ارتش بریتانیا را شناسایی کند، بنابراین فقط می توانستند به طور غیر فعال مورد ضرب و شتم قرار بگیرند. تحت قدرت آتش دقیق ارتش انگلیس، ارتش افغانستان نتوانست از آن پشتیبانی کند و ارتش انگلیس از فرصت استفاده کرد و حمله کرد. تا سپیده دم، ارتش بریتانیا چندین ارتفاعات فرماندهی اصلی را در خط دفاعی افغانستان اشغال کرده بود و ارتش افغانستان کاملاً تحت کنترل آتش ارتش بریتانیا بود. در ساعت 9:{5}} بعدازظهر 14 ژوئن 14،000 نیروهای افغان مجبور شدند تسلیم بریتانیا شوند. ارتش بریتانیا در نبردی پیش از تجهیزات دید در شب مادون قرمز پیروز شد.

در جنگ خلیج فارس در سال 1991، در میدان نبرد مملو از باد، شن و دود باروت، چون ارتش آمریکا به تجهیزات دید در شب مادون قرمز پیشرفته مجهز بود، توانست حریف را قبل از تانک های عراقی شناسایی و شلیک کند. ارتش عراق هنگام شلیک تانک‌های آمریکایی فقط می‌دانست که دشمن از گلوله تانک‌های آمریکایی جلوتر است. از این رو می توان به نقش مهم تجهیزات دید در شب مادون قرمز در جنگ های مدرن پی برد.