آشکارساز گازهای قابل احتراق از دو بخش تشخیص و تشخیص تشکیل شده است
گازهای قابل اشتعال زیادی در زندگی ما وجود دارد مانند هیدروژن، مونوکسید کربن، متان، اتان، پروپان، بوتان، اتیلن، پروپیلن، بوتن، استیلن، پروپین، بوتین، سولفید هیدروژن، فسفین و غیره و بسیاری از گازهای قابل اشتعال. خود گازهای سمی و مضر مانند CO، H2S، Cl2 و غیره هستند.
گازهای قابل احتراق در بسیاری از صنایع وجود دارند. هنگامی که این گازهای قابل اشتعال از غلظت معینی فراتر می روند، ممکن است حوادث در مقیاس بزرگ مانند انفجار یا آتش سوزی رخ دهد. بنابراین، تشخیص آنها بسیار مهم است.
آشکارساز گاز قابل اشتعال دستگاهی است که در ساختمان های صنعتی و عمرانی نصب و مورد استفاده قرار می گیرد که به گازهای قابل اشتعال منفرد یا چندگانه پاسخ می دهد. به دو بخش تشخیص و تشخیص تقسیم می شود. قسمت تشخیص بر اساس نوع سنسور به دو دسته تقسیم می شود: نوع احتراق کاتالیزوری و نوع نیمه هادی.
1. سنسور گاز قابل احتراق نوع احتراق کاتالیزوری از تغییر مقاومت سیم پلاتین فلزی نسوز پس از گرم شدن برای اندازه گیری غلظت گاز قابل احتراق استفاده می کند.
هنگامی که گاز قابل اشتعال وارد آشکارساز می شود، باعث واکنش اکسیداسیون (احتراق بدون شعله) در سطح سیم پلاتین می شود و گرمای ایجاد شده باعث افزایش دمای سیم پلاتین می شود. پس از تغییر دما، مقدار مقاومت سیم پلاتین نیز تغییر می کند و آشکارساز با جمع آوری نرخ تغییر مقدار مقاومت سیم پلاتین، مقدار غلظت گاز آزمایش تعیین می شود.
2. سنسور گاز قابل احتراق نوع نیمه هادی از تغییر مقاومت سطحی نیمه هادی برای اندازه گیری غلظت گاز قابل احتراق استفاده می کند.
هنگامی که گاز قابل احتراق با سطح نیمه هادی تماس پیدا می کند و جذب می شود، مولکول های جذب شده آزادانه در سطح جسم پخش می شوند، به طوری که مقاومت نیمه هادی تغییر می کند و آشکارساز غلظت گاز قابل احتراق را با توجه به تغییر میزان گاز مشخص می کند. مقدار مقاومت نیمه هادی
اصل قسمت تشخیص آشکارساز گازهای قابل احتراق این است که سنسور دستگاه از یک عنصر تشخیص، یک مقاومت ثابت و یک پتانسیومتر تنظیم کننده صفر برای تشکیل یک پل تشخیص استفاده می کند. مدار پل از سیم پلاتین به عنوان عنصر کاتالیزوری حامل استفاده می کند. پس از برق رسانی، دمای سیم پلاتین به دمای کار افزایش می یابد و هوا به وسیله انتشار طبیعی یا پمپ مکش به سطح عنصر می رسد.
هنگامی که هیچ گاز قابل اشتعال در هوا وجود ندارد، خروجی مدار پل صفر است. هنگامی که هوا حاوی گاز قابل اشتعال است و به عنصر تشخیص منتشر می شود، احتراق بدون شعله به دلیل عمل کاتالیزوری رخ می دهد که باعث افزایش دمای عنصر تشخیص و افزایش مقاومت سیم پلاتین می شود. مدار پل از تعادل خارج است، بنابراین یک سیگنال ولتاژ خروجی وجود دارد. مقدار این ولتاژ متناسب با غلظت گاز قابل احتراق است. سیگنال توسط آنالوگ به دیجیتال تقویت و تبدیل می شود و مقدار غلظت گاز قابل احتراق از طریق صفحه نمایش نمایش داده می شود.
