روش های تست سوئیچینگ ترانسفورماتورهای منبع تغذیه
1. با مشاهده ظاهر ترانسفورماتور، ناهنجاری های آشکار را بررسی کنید. به عنوان مثال، اینکه آیا سیم پیچ ها شکسته، لحیم شده، آثار سوختگی روی مواد عایق وجود دارد، آیا پیچ های بست هسته آهنی شل هستند، آیا ورق فولادی سیلیکون زنگ زده است یا خیر، و آیا سیم پیچ سیم پیچ در معرض دید قرار دارد یا خیر.
2. تست عایق. با استفاده از یک مولتی متر R× مقادیر مقاومت بین هسته و سیم پیچ اولیه، اولیه و ثانویه، هسته و ثانویه، لایه محافظ الکترواستاتیک و سیم پیچ ثانویه و ثانویه را در دنده 10k اندازه گیری کنید. نشانگر مولتی متر باید در بی نهایت ثابت شود. در غیر این صورت، نشان دهنده عملکرد ضعیف عایق ترانسفورماتور است.
3. تشخیص روشن/خاموش سیم پیچ. مولتی متر را در R × در دنده 1 قرار دهید، در حین آزمایش، اگر مقدار مقاومت یک سیم پیچ خاص بی نهایت باشد، نشان دهنده وجود خطای مدار باز در سیم پیچ است.
4. بین سیم پیچ های اولیه و ثانویه تمایز قائل شوید. پایه های اولیه و ثانویه ترانسفورماتور قدرت معمولاً از دو طرف به بیرون هدایت می شوند و سیم پیچ اولیه اغلب با کلمه 220 ولت مشخص می شود در حالی که سیم پیچ ثانویه با مقدار ولتاژ نامی مانند 15 ولت، 24 ولت، 35 ولت و غیره مشخص می شود. سپس بر اساس این علامت گذاری ها شناسایی کنید.
5. تشخیص جریان بدون بار.
آ. روش اندازه گیری مستقیم تمام سیم پیچ های ثانویه را باز کنید و مولتی متر را در محدوده جریان AC (500 میلی آمپر) قرار دهید. مولتی متر را به صورت سری به سیم پیچ اولیه وصل کنید. هنگامی که دوشاخه سیم پیچ اولیه در یک منبع تغذیه AC 220 ولت قرار می گیرد، مولتی متر مقدار جریان بدون بار را نشان می دهد. این مقدار نباید از 10 تا 20 درصد جریان بار کامل ترانسفورماتور تجاوز کند. جریان معمولی بدون بار یک ترانسفورماتور برق تجهیزات الکترونیکی مشترک باید حدود 100 میلی آمپر باشد. اگر بیش از حد بیش از حد باشد، نشان می دهد که ترانسفورماتور دارای خطای اتصال کوتاه است.
ب روش اندازه گیری غیر مستقیم یک سری 10 را در سیم پیچ اولیه ترانسفورماتور / مقاومت 5 وات وصل کنید، در حالی که تمام مدارهای ثانویه هنوز خالی هستند. مولتی متر را روی ولتاژ AC تنظیم کنید. پس از روشن شدن، از دو پروب برای اندازه گیری افت ولتاژ U در دو سر مقاومت R استفاده کنید و سپس از قانون اهم برای محاسبه جریان بی باری که تخلیه می کنم، یعنی U/R را خالی می کنم، استفاده کنید. F تشخیص ولتاژ بدون بار اصلی ترانسفورماتور برق را به برق 220 ولت وصل کنید و از یک مولتی متر برای اندازه گیری مقادیر ولتاژ بدون بار (U21، U22، U23، U24) هر سیم پیچ به ترتیب استفاده کنید. مقادیر لازم باید رعایت شود و محدوده خطای مجاز عموماً عبارت است از: سیم پیچ فشار قوی کمتر یا مساوی 10 ± درصد، سیم پیچ ولتاژ پایین کمتر یا مساوی 5 ± درصد و اختلاف ولتاژ بین دو مجموعه متقارن. سیم پیچی با شیر مرکزی باید کمتر یا مساوی 2± درصد باشد.
6. افزایش دمای مجاز برای ترانسفورماتورهای کم توان عمومی بین 40 تا 50 درجه است. اگر عایق مورد استفاده از کیفیت خوبی برخوردار باشد، افزایش دمای مجاز را نیز می توان افزایش داد.
7. انتهای همنام هر سیم پیچ را شناسایی و تشخیص دهید. هنگام استفاده از ترانسفورماتور قدرت، گاهی می توان دو یا چند سیم پیچ ثانویه را به صورت سری به هم متصل کرد تا ولتاژ ثانویه مورد نیاز را به دست آورد. هنگام استفاده از روش اتصال سری برای استفاده از ترانسفورماتور قدرت، انتهای یکسان هر سیم پیچی که در اتصال سری شرکت می کند باید به درستی متصل شود و اشتباه نشود. در غیر این صورت ترانسفورماتور به درستی کار نخواهد کرد.
8. تشخیص و تشخیص همه جانبه عیوب اتصال کوتاه در ترانسفورماتورهای قدرت. علائم اصلی خطاهای اتصال کوتاه در ترانسفورماتورهای قدرت گرمایش شدید و ولتاژ خروجی غیر طبیعی سیم پیچ ثانویه است. معمولاً هرچه نقاط اتصال کوتاه داخل سیم پیچ بیشتر باشد جریان اتصال کوتاه بیشتر و گرمایش ترانسفورماتور شدیدتر می شود. روش ساده برای تشخیص و قضاوت در مورد اینکه آیا ترانسفورماتور قدرت دارای خطای اتصال کوتاه است یا خیر، اندازه گیری جریان بدون بار است (روش آزمایش قبلاً معرفی شده است). ترانسفورماتورهای دارای خطای اتصال کوتاه دارای مقدار جریان بدون بار بسیار بیشتر از 10 درصد جریان بار کامل خواهند بود. هنگامی که اتصال کوتاه شدید باشد، ترانسفورماتور در عرض چند ثانیه پس از روشن شدن بدون بار به سرعت گرم می شود و لمس هسته آهنی با دست احساس گرما می کند. در این مرحله می توان نتیجه گرفت که یک نقطه اتصال کوتاه در ترانسفورماتور بدون اندازه گیری جریان بی باری وجود دارد.
