محدوده یاب تست و کالیبراسیون

محدوده یاب تست و کالیبراسیون

فاصله یاب یک دستگاه ناوبری رادیویی است که فاصله شیب بین یک هواپیما و یک فرستنده زمینی را اندازه گیری می کند. این شامل یک بازپرس هوابرد و یک ایستگاه پاسخگویی زمینی است. روشی برای تعیین فاصله بین این دو با اندازه‌گیری زمان لازم برای حرکت امواج رادیویی از هواپیما به ایستگاه رادیویی. در هوانوردی از موج پالس نزدیک به 1000 مگاهرتز برای استعلام و پاسخ استفاده می شود و فاصله کاری آن حدود 500 کیلومتر است که در مسیر هوایی استفاده می شود. علاوه بر این، به منظور همکاری با سیستم فرود مایکروویو در هنگام نزدیک شدن و فرود، یک برد یاب دقیق ساخته شده است که از شکل موج جلوی پالس با نرخ افزایش سریعتر برای بهبود دقت استفاده می کند و فاصله عملیاتی آن حدود 40 کیلومتر است. فرکانس کار دو فاصله یاب یکسان است، بنابراین آنها می توانند سازگار کار کنند

فاصله یاب ابزاری برای اندازه گیری طول یا مسافت است و می تواند با تجهیزات یا ماژول های اندازه گیری زاویه ترکیب شود تا پارامترهایی مانند زوایا و مساحت ها را اندازه گیری کند. اشکال زیادی از فاصله یاب وجود دارد، معمولاً یک استوانه بلند، متشکل از لنز شیئی، چشمی، دستگاه نمایشگر (قابل تعبیه)، باتری و سایر قطعات.

برد یاب لیزری همچنین می تواند پالس های لیزری متعددی را برای تعیین اینکه آیا یک جسم از طریق اثر داپلر از منبع نور دور می شود یا به آن نزدیک می شود، ساطع می کند.

مسافت یاب های معمولی را می توان از نظر برد به برد یاب های کوتاه برد [2]، برد متوسط ​​و برد بالا تقسیم کرد.

از شی مدولاسیون پذیرفته شده توسط محدوده یاب، می توان آن را به: محدوده یاب فوتوالکتریک و برد یاب موج صوتی تقسیم کرد.

با توجه به روش اندازه گیری فاصله، فاصله یاب فوتوالکتریک به دو نوع تقسیم می شود: محدوده یاب روش فاز و محدوده یاب پالس [4].

فاصله یاب پالس از یک پرتو نور به جسم مورد نظر استفاده می کند تا زمان بازتاب نور را توسط جسم مورد نظر اندازه گیری کند و در نتیجه فاصله بین ابزار و جسم مورد نظر را محاسبه کند. از آنجایی که لیزر دارای جهت گیری خوب و یک طول موج تک است، یک اندازه گیری فوتوالکتریک است.