روش های تشخیص خاص برای اندازه گیری سرعت باد و جریان هوا با استفاده از بادسنج
الف. تشخیص حجم هوا و سرعت باد باید ابتدا انجام شود. تمام اثرات تصفیه تحت حجم هوا و سرعت باد طراحی شده به دست می آید.
ب- قبل از انجام تست باید بررسی شود که آیا فن در حالت عادی کار می کند و ابعاد خروجی هوا و کانال هوای آزمایش شده در محل اندازه گیری شود.
ج- برای اتاق های تمیز جریان یک طرفه (جریان آرام) حجم هوا با حاصل ضرب میانگین سرعت باد بخش اتاق و محصول تمیز تعیین می شود.
(یک بخش {{0}}.3 متر دورتر از فیلتر پربازده عمود بر جریان هوا را به عنوان بخش نمونه برداری بردارید و حداقل 5 نقطه آزمایش را روی بخش با فاصله بیش از { تنظیم کنید. {6}}.6m. میانگین حسابی همه قرائتها به عنوان میانگین سرعت باد در نظر گرفته میشود. 1 متر از زمین؛ سطح مقطع اندازه گیری یک جریان افقی یک طرفه (جریان آرام) اتاق تمیز از یک مقطع عمودی 0.5 متر تا 1 متر در سطح تامین هوا گرفته می شود. تعداد نقاط تست روی سطح مقطع نباید کمتر از 10 باشد و فاصله نباید بیشتر از 2 متر باشد و به طور مساوی چیده شده باشد.
د- برای خروجی های هوای مجهز به فیلتر، حجم هوا از حاصل ضرب میانگین سرعت باد قسمت خروجی و سطح مقطع خالص خروجی تعیین می شود. (میانگین سرعت باد را بر اساس حداقل 6 نقطه آزمایشی که به طور یکنواخت در سطح مقطع خروجی هوا یا مقطع مجرای هوای کمکی قرار گرفته اند، محاسبه کنید.)
ه- هنگامی که یک بخش لوله انشعاب طولانی در سمت باد خروجی هوا وجود دارد که سوراخ شده یا می تواند وجود داشته باشد، می توان حجم هوا را با استفاده از روش کانال تعیین کرد. (حداقل 3 برابر قطر لوله یا 3 برابر طول ضلع بزرگ جلوی خروجی هوا سوراخ کنید.)
F. برای مجراهای هوای مستطیلی، بخش اندازه گیری را به چند بخش کوچک مساوی تقسیم کنید، به طوری که هر بخش کوچک تا حد امکان به یک مربع نزدیک و طول ضلع آن بیش از 200 میلی متر نباشد. نقاط تست باید در مرکز بخش کوچک قرار گیرند، اما نباید کمتر از 3 نقطه تست در کل بخش وجود داشته باشد. برای مجاری هوای دایره ای، باید از روش حلقه مساحت مساوی برای تقسیم مقطع اندازه گیری و تعیین تعداد نقاط آزمایش استفاده شود. یک سوراخ روی دیواره بیرونی مجرای هوا باز کنید و یک پروب بادسنج حرارتی یا لوله پیتوت را وارد کنید. (با اندازه گیری فشار دینامیکی به حجم هوا تبدیل می شود.)
