روش های لحیم کاری اجزای SMD در فرآیند لحیم کاری
فرآیند لحیم کاری در اجزای SMD روش جوشکاری
1 قبل از جوش بر روی لنت های پوشش داده شده با شار، با یک آهن لحیم کاری برای مقابله با یک بار، به طوری که برای جلوگیری از قلع ضعیف از لنت یا اکسید، و در نتیجه جوش بد، تراشه به طور کلی مورد نیاز برای مقابله با.
2 با موچین تراشه QFP را با دقت روی برد PCB قرار دهید، توجه داشته باشید که به پین ها آسیب نرسانید. برای اطمینان از قرار گرفتن تراشه در جهت درست، آن را با پد تراز کنید. دمای لحیم کاری بیش از 300 درجه سانتیگراد، نوک لحیم کاری در مقدار کمی لحیم کاری آغشته شده است، با ابزاری برای فشار دادن بر روی موقعیت تراشه در دو موقعیت مورب تراز شده است. پین ها با مقدار کمی لحیم کاری، همچنان بر روی تراشه فشار دهید، دو موقعیت مورب پین ها را جوش دهید، به طوری که تراشه ثابت شده و قابل جابجایی نباشد. پس از جوش مورب برای بررسی مجدد موقعیت تراشه تراز شده است. در صورت لزوم، موقعیت را روی PCB تنظیم یا جدا کرده و مجدداً تراز کنید.
3 شروع به لحیم کاری تمام پین ها کنید، باید به نوک آهن لحیم کاری اضافه شود، تمام پین ها با لحیم کاری پوشانده می شوند تا پین ها خیس شوند. از نوک آهن لحیم کاری استفاده کنید تا انتهای هر پین تراشه را لمس کنید تا زمانی که لحیم کاری را که در پین جاری می شود ببینید. هنگام لحیم کاری، نوک هویه و پین های لحیم کاری را موازی نگه دارید تا از بروز همپوشانی به دلیل لحیم کاری زیاد جلوگیری شود.
4 پس از لحیم کاری تمام پین ها، تمام پین ها را با فلاکس خیس کنید تا لحیم کاری تمیز شود. لحیم اضافی را در جاهایی که لازم است برای از بین بردن شورت ها و دورهای احتمالی جدا کنید. در نهایت، از موچین برای بررسی لحیم کاری کاذب استفاده کنید. هنگامی که بازرسی کامل شد، شار را با فرو بردن یک برس موی سفت در الکل و با دقت در جهت پین ها پاک کنید تا شار از بین برود.
جوش دادن 5 جزء مقاوم در برابر تراشه نسبتاً آسان است، می توانید ابتدا یک نقطه لحیم کاری روی قلع را نشان دهید و سپس یک انتهای قطعه را قرار دهید، از موچین برای نگه داشتن قطعه استفاده کنید، یک سر آن را جوش دهید و سپس ببینید که آیا درست است یا خیر. در سمت راست قرار دهید؛ اگر در سمت راست قرار داده شده است، سپس در انتهای دیگر جوش داده شده است. اگر پین در مرحله 2 بسیار نازک است، می توانید ابتدا قلع را به پین تراشه اضافه کنید و سپس با استفاده از موچین، هسته را که کمی به لبه میز کوبیده شده است، ببندید، علاوه بر لحیم کاری اضافی، مرحله سوم آهن لحیم کاری به قلع، آهن لحیم کاری جوش مستقیم نیست. هنگامی که یک برد مدار را بعد از کار جوشکاری تکمیل می کنیم، باید کیفیت اتصالات لحیم کاری روی برد مدار، تعمیر، جوشکاری مجدد را بررسی کنیم. معیارهای زیر را برای اتصالات لحیم کاری رعایت کنید
ما معتقدیم که اتصالات لحیم کاری واجد شرایط هستند.
(1) اتصالات لحیم به قوس داخلی (مخروطی).
(2) کل اتصال لحیم کاری باید کامل، صاف، بدون سوراخ سوزنی، بدون لکه های رزین باشد.
(3) اگر لید، پین وجود داشته باشد، طول پین در معرض آنها باید بین 1-1.2MM باشد.
(4) پراکندگی قلع نمایه پای قطعات خوب است.
(5) لحیم کاری کل محل قلع و پای قطعه را احاطه می کند.
استانداردهای بالا از اتصالات لحیم کاری ما معتقدیم که اتصالات لحیم کاری فاقد صلاحیت است، نیاز به تعمیر ثانویه را برآورده نمی کنند.
(1) لحیم کاری کاذب: به نظر می رسد در واقع جوش داده نشده است، عمدتا به دلیل لنت ها و پین های کثیف، شار کافی نیست یا زمان گرمایش کافی نیست.
(2) اتصال کوتاه: قطعات پا در پا و پا توسط لحیم اضافی متصل به اتصال کوتاه، از جمله سرباره باقی مانده به طوری که پا و پا اتصال کوتاه.
(3) تنظیم: با توجه به دستگاه در موقعیت پیش لحیم کاری مجاز نیست، و یا در جوشکاری ناشی از خطاهای منجر به پین در ناحیه پد مشخص شده نیست.
(4) قلع کمتر: قلع کمتر به این معنی است که نقطه قلع خیلی نازک است، نمی تواند به طور کامل توسط پوست مسی قطعات پوشانده شود، و بر نقش ثابت اتصال تأثیر می گذارد.
(5) قلع بیشتر: قطعات پا به طور کامل توسط قلع پوشیده شده است، یعنی تشکیل قوس بیرونی، به طوری که شکل قطعات و لنت ها دیده نمی شود، نمی تواند تعیین کند که آیا قطعات و لنت ها روی قلع خوب هستند یا خیر.
(6) توپ قلع، سرباره قلع: سطح تخته مدار چاپی متصل به توپ لحیم کاری اضافی، سرباره قلع، منجر به اتصال کوتاه پین های کوچک می شود.
