آهن لحیم کاری - ظاهر اتصالات لحیم کاری ایده آل
ظاهر یک اتصال لحیم کاری ایده آل:
① شکل تقریباً مخروطی و سطح کمی مقعر، به شکل شیب ملایم، با سیم جوش به عنوان مرکز، و به طور متقارن به شکل دامن گسترده شده است. سطح اتصال لحیم مجازی اغلب به سمت بیرون بیرون زده است که می توان آن را شناسایی کرد.
② در محل اتصال لحیم کاری، سطح اتصال لحیم مقعر است و به طور طبیعی در حال انتقال است، محل اتصال بین لحیم کاری و جوش صاف است و زاویه تماس تا حد امکان کوچک است.
③ سطح صاف و دارای درخشندگی فلزی است.
④ بدون ترک، سوراخ سوزنی، یا آخال سرباره.
برای چیدمان اجزا بر روی تخته سوراخدار، بیشتر افراد برای "دنبال کردن انگورها" استفاده میشوند، یعنی تمرکز روی اجزای کلیدی مانند تراشهها و قرار دادن اجزای دیگر در صورت نیاز. این روش برنامه ریزی در حین جوشکاری است، نظم در بی نظمی منعکس می شود و راندمان بالا است. با این حال، به دلیل عدم تجربه برای مبتدیان، این روش برای استفاده مناسب نیست. مبتدیان می توانند ابتدا یک طرح اولیه روی کاغذ ایجاد کنند و سپس با استفاده از یک مداد جلوی تخته سوراخ شده (سطح جزء) را بکشند و سپس سیم کشی را برای سهولت در جوشکاری خود برنامه ریزی کنند.
برای روش جوش تخته سوراخ دار معمولا از سیم های نازک ذکر شده در بالا برای اتصال سیم پرنده استفاده می شود. در اتصال سیم پرنده مهارت زیادی وجود ندارد، اما سعی کنید سیم های افقی و عمودی را مرتب و شفاف کنید. اکنون یک روش محبوب در اینترنت به نام روش اتصال و مسیریابی tin وجود دارد. روند خوب است و عملکرد پایدار است، اما این باعث اتلاف قلع است. سیم کشی قلع خالص دشوارتر است و تحت تأثیر جنبه های مختلفی مانند سیم قلع و فرآیند جوش شخصی قرار می گیرد. اگر ابتدا یک سیم مسی نازک را بکشید و سپس با سیم نازک مسی بکشید و جوش دهید، بسیار ساده تر است. روش جوش تخته سوراخ دار بسیار منعطف است و در افراد مختلف متفاوت است، فقط روش مناسب خود را پیدا کنید.
