شباهت ها و تفاوت های میکروسکوپ معکوس و میکروسکوپ نوری معمولی
میکروسکوپ کانفوکال: این یک روش تصویربرداری نوری است که از نور نقطه به نقطه و مدولاسیون سوراخ فضایی برای حذف نور پراکنده از صفحه غیر کانونی نمونه استفاده می کند. در مقایسه با روش های تصویربرداری سنتی، می تواند وضوح نوری و کنتراست بصری را بهبود بخشد. نور تشخیص ساطع شده از منبع نور نقطه ای از طریق یک عدسی بر روی جسم مشاهده شده متمرکز می شود. اگر جسم دقیقاً در نقطه کانونی باشد، نور منعکس شده باید از طریق عدسی اصلی به منبع نور همگرا شود که به آن کانفوکال می گویند و به اختصار کانفوکال می گویند. میکروسکوپ کانفوکال یک آینه دو رنگ به مسیر نور بازتابی اضافه می کند که نور منعکس شده را که قبلاً از عدسی عبور کرده است در جهات دیگر منحرف می کند. یک سوراخ سوزنی در نقطه کانونی آن وجود دارد که در نقطه کانونی قرار دارد. پشت بافل یک لوله فتومولتیپلایر (PMT) قرار دارد. می توان تصور کرد که نور منعکس شده قبل و بعد از نقطه کانونی نور تشخیص نمی تواند از طریق این سیستم کانفوکال روی سوراخ سوزن متمرکز شود و توسط بافل مسدود می شود. بنابراین نورسنج شدت نور منعکس شده را در نقطه کانونی اندازه گیری می کند. اهمیت آن این است که یک جسم نیمه شفاف را می توان به صورت سه بعدی از طریق یک سیستم لنز متحرک اسکن کرد. این ایده توسط محقق آمریکایی ماروین مینسکی در سال 1953 ارائه شد و 30 سال طول کشید تا از لیزر به عنوان منبع نور برای ایجاد یک میکروسکوپ کانفوکال استفاده شود که ایده آل ماروین مینسکی را برآورده کند.
میکروسکوپ معکوس: ترکیب مشابه میکروسکوپ معمولی است، با این تفاوت که عدسی شیئی و سیستم روشنایی معکوس هستند که اولی در زیر صحنه و دومی بالای صحنه قرار دارد. کارکرد و نصب سایر دستگاه های مرتبط با تصویر برداری آسان است.
میکروسکوپ نوری نوعی میکروسکوپ است که از لنزهای نوری برای تولید جلوه های بزرگنمایی تصویر استفاده می کند. تابش نور از یک جسم حداقل توسط دو سیستم نوری (عدسی شیئی و چشمی) بزرگنمایی میشود. اولاً، عدسی شیئی یک تصویر واقعی بزرگ شده تولید می کند که توسط چشم انسان از طریق چشمی که به عنوان یک ذره بین عمل می کند، مشاهده می شود. یک میکروسکوپ نوری معمولی چندین هدف قابل تعویض دارد که به ناظر اجازه میدهد تا در صورت نیاز بزرگنمایی را تغییر دهد. این اهداف معمولاً روی یک دیسک شیئی قابل چرخش قرار می گیرند که به چشمی های مختلف اجازه می دهد تا با چرخاندن دیسک شیئی به راحتی وارد مسیر نوری شوند. فیزیکدانان قانون بین بزرگنمایی و تفکیک پذیری را کشف کردند و مردم متوجه شدند که قدرت تفکیک میکروسکوپ های نوری محدودیتی دارد. این حد تفکیک، افزایش بی نهایت بزرگنمایی را محدود می کند، به طوری که 1600 برابر به بالاترین حد بزرگنمایی برای میکروسکوپ های نوری تبدیل می شود، که کاربرد مورفولوژی را در بسیاری از زمینه ها به شدت محدود می کند.
وضوح یک میکروسکوپ نوری با طول موج نور محدود می شود که معمولاً از 0.3 میکرومتر تجاوز نمی کند. اگر یک میکروسکوپ از نور ماوراء بنفش به عنوان منبع نور یا اجسام قرار داده شده در روغن استفاده کند، وضوح می تواند بیشتر بهبود یابد. این پلت فرم به پایه ای برای ساخت سایر سیستم های میکروسکوپ نوری تبدیل شده است.
