در استفاده از الکترود pH باید به چندین مشکل توجه کرد
محلول محافظ الکترود pH می تواند به طور موثر از غشای حساس به شیشه الکترود pH محافظت کند، آن را فعال کند و سرعت پاسخ تشخیص pH را بهبود بخشد.
1. غوطه ور شدن الکترود شیشه ای pH
الکترود شیشه ای با pH باید قبل از استفاده در محلول خیس شود به دلایل زیر:
آ. غشای حساس الکترود شیشه ای pH تنها زمانی می تواند به یون های هیدروژن پاسخ دهد که یک لایه ژل هیدراته نازک روی سطح آن تشکیل شود. رابطه بین پتانسیل و pH می تواند از معادله نرنست پیروی کند.
ب پس از خیساندن الکترود شیشه ای pH در آب، پتانسیل نامتقارن آن کاهش می یابد و تمایل به پایداری دارد و همزمان مقاومت داخلی کاهش می یابد.
ج برای الکترودهای کامپوزیت، غوطه ور شدن در محلول می تواند محل اتصال مایع را مرطوب و صاف نگه دارد و پتانسیل اتصال مایع پایدار می ماند. الکترودهای مختلف روش خیساندن متفاوتی دارند.
د برای الکترودهای شیشه ای غیر کامپوزیت، معمولاً آب مقطر (یا آب دیونیزه)، محلول بافر با مقدار pH 4.00 یا محلول 0.01mol/L اسید هیدروکلریک برای خیساندن می توان استفاده کرد. زمان خیساندن به ضخامت لایه حساس، شکل لایه حساس و درجه پیری الکترود بستگی دارد. فیلم حساس ضخیم، زمان استفاده از الکترود طولانی تر است، و زمان خیساندن آن نیز طولانی تر است، به طور کلی 8 تا 24 ساعت.
الکترود مخروطی به دلیل ویژگی های ساختاری، زمان خیساندن طولانی تری دارد. به طور کلی، اثر خیساندن زمانی بهتر است که دمای محلول بالاتر از زمانی که دما کمتر است.
اما از خیساندن در محلول قلیایی خودداری کنید.
برای الکترود کامپوزیت pH، محلول خیساندن با موارد فوق متفاوت است، معمولاً در محلول مشابه محلول مرجع خارجی خیسانده می شود، هرگز در آب مقطر یا آب دیونیزه خیس نمی شود. اگر روش خیساندن اشتباه باشد، عملکرد الکترودهای خوب بدتر می شود. هنگامی که الکترود کامپوزیت pH در آب مقطر یا آب دیونیزه غوطه ور می شود، محلول مرجع خارجی از طریق محل اتصال مایع به آب مقطر یا آب دیونیزه نشت می کند. در این زمان، یون های کمپلکس نقره حل شده در محلول کلرید پتاسیم، هنگامی که غلظت یون به طور ناگهانی به نزدیک به صفر می رسد، کلرید نقره بازسازی می شود و در محل اتصال مایع رسوب می کند، اتصال مایع را مسدود می کند و از نشت محلول مرجع خارجی جلوگیری می کند. به طور معمول، باعث می شود پتانسیل اتصال مایع ناپایدار باشد و الکترود داخلی اگر مقاومت افزایش یابد، عملکرد الکترود بدتر می شود و در موارد شدید، الکترود کار نمی کند.
بازرسی الکترود pH
1 بازرسی بصری
آ. این که آیا بر روی شیشه فیلم حساس بریدگی و شکاف وجود دارد.
ب این که آیا محلول مرجع داخلی الکترود کدر یا کپک زده (فلوکولنت) باشد.
ج اینکه آیا محل اتصال مایع الکترود مرجع خارجی الکترود کامپوزیت مسدود شده است یا نه، به طور کلی می توان از تغییر رنگ قضاوت کرد.
د این که آیا سیم سرب و دوشاخه الکترود در شرایط خوبی هستند، به خصوص دوشاخه الکترود باید خشک و تمیز باشد.
در صورت بروز پدیده فوق بر عملکرد الکترود تاثیر می گذارد.
2 بررسی عملکرد
شاخص های فنی الکترود pH عمدتاً عبارتند از: مقدار pH پتانسیل صفر، مقاومت داخلی الکترود، خطای قلیایی، زمان پاسخ و درصد شیب نظری (PTS).
هنگامی که درصد شیب نظری الکترود کمتر از 90 درصد است، توصیه می شود که الکترود را تعویض کنید. معمولاً در PH متر مدار آنالوگ، پتانسیومتر "کالیبراسیون شیب" تنظیم می شود و زمانی که مقدار نمایش داده شده به مقدار استاندارد مورد نیاز برای کالیبراسیون محلول بافر نمی رسد، الکترود نیاز به تعویض دارد. در pH متر با ریزپردازنده ها، درصد شیب نظری به طور خودکار توسط کامپیوتر محاسبه می شود. هنگامی که درصد شیب نظری الکترود کمتر از 90 درصد است، به منظور اطمینان از صحت اندازه گیری، توصیه می شود الکترود را تعویض کنید.
