در هنگام استفاده از آشکارسازهای گاز باید به چند موضوع توجه کرد
1) به کالیبراسیون و آزمایش منظم توجه کنید.
آشکارسازهای گازهای سمی و مضر مانند سایر ابزارهای تحلیلی و تشخیصی با استفاده از روش مقایسه نسبی اندازه گیری می شوند: ابتدا دستگاه با گاز صفر و غلظت استاندارد گاز کالیبره شده و منحنی استاندارد در دستگاه ذخیره می شود. در طول اندازه گیری، دستگاه سیگنال الکتریکی تولید شده توسط غلظت گاز را با سیگنال الکتریکی غلظت استاندارد مقایسه می کند و مقدار دقیق غلظت گاز را محاسبه می کند. بنابراین، کالیبراسیون صفر ابزار در هر زمان و کالیبراسیون مکرر دستگاه از وظایف ضروری برای اطمینان از اندازه گیری دقیق است. لازم به ذکر است که در حال حاضر بسیاری از آشکارسازهای گاز می توانند جایگزین حسگرهای تشخیص خود شوند، اما این بدان معنا نیست که یک آشکارساز می تواند در هر زمان به پروب های آشکارساز مختلف مجهز شود. هنگامی که یک پروب جایگزین می شود، علاوه بر نیاز به زمان فعال سازی مشخص برای سنسور، ابزار نیز باید کالیبره شود. علاوه بر این، توصیه می شود قبل از استفاده، آزمایش پاسخ را روی گاز استاندارد مورد استفاده در ابزارهای مختلف انجام دهید تا مطمئن شوید که ابزار واقعاً نقش محافظتی دارند.
2) به تداخل تشخیص بین سنسورهای مختلف توجه کنید.
به طور کلی، هر سنسور مربوط به یک گاز تشخیص خاص است، اما هر آشکارساز گازی نمی تواند خاص باشد. بنابراین، هنگام انتخاب یک سنسور گاز، درک تداخل تشخیص گازهای دیگر روی سنسور تا حد امکان مهم است تا از تشخیص دقیق آن از گازهای خاص اطمینان حاصل شود.
3) به طول عمر سنسورهای مختلف توجه کنید:
همه انواع سنسورهای گاز عمر مفید مشخصی دارند، یعنی طول عمر آنها. به طور کلی، در ابزارهای قابل حمل، سنسورهای LEL طول عمر بیشتری دارند و می توان آنها را برای حدود سه سال استفاده کرد. عمر مفید آشکارساز فوتیونیزاسیون چهار سال یا بیشتر است. طول عمر حسگرهای گاز مخصوص الکتروشیمیایی نسبتاً کوتاه است، معمولاً بین یک تا دو سال. طول عمر سنسور اکسیژن کوتاه و تقریباً یک سال است. طول عمر سنسور الکتروشیمیایی به خشک شدن الکترولیت بستگی دارد، بنابراین اگر برای مدت طولانی از آن استفاده نشود، آب بندی آن در محیطی با دمای پایین تر می تواند عمر مفید آن را تا حدودی افزایش دهد. سازهای ثابت به دلیل حجم نسبتا زیاد طول عمر بیشتری دارند. بنابراین لازم است حسگر را در هر زمان تشخیص داده و تا حد امکان در مدت اعتبار آن استفاده شود. پس از خرابی، باید به موقع تعویض شود.
4) به محدوده اندازه گیری غلظت ابزار تشخیص توجه کنید:
انواع دتکتورهای گاز سمی و مضر دارای محدوده تشخیص ثابت خود هستند. تنها با تکمیل اندازه گیری در محدوده اندازه گیری خود، دستگاه می تواند اندازه گیری دقیق را تضمین کند. اگر اندازه گیری برای مدت طولانی از محدوده اندازه گیری فراتر رود، ممکن است آسیب قابل توجهی به سنسور وارد کند.
به عنوان مثال، اگر یک آشکارساز LEL به طور تصادفی در محیطی بیش از 100 درصد LEL استفاده شود، ممکن است حسگر را کاملا بسوزاند. استفاده از آشکارسازهای گاز سمی در غلظت های بالا برای مدت زمان طولانی نیز می تواند باعث آسیب شود. بنابراین، اگر یک ابزار ثابت در حین استفاده، سیگنال اورران را ساطع کند، مدار اندازه گیری باید فوراً بسته شود تا از دقت سنسور اطمینان حاصل شود.
