چندین استاندارد طبقه بندی آشکارسازهای گاز
آشکارساز گاز ابزار و ابزاری برای تشخیص غلظت نشت گاز است. عمدتاً از حسگرهای گاز برای تشخیص انواع گازهای موجود در محیط استفاده می کند. حسگر گاز سنسوری است که برای تشخیص ترکیب و محتوای گازها استفاده می شود. به طور کلی، تعریف حسگر گاز بر اساس هدف شناسایی است. به این معنا که به هر حسگری که برای تشخیص ترکیب و غلظت گازها استفاده می شود، بدون توجه به اینکه از روش های فیزیکی یا شیمیایی استفاده می کند، سنسور گاز می گویند.
تقریباً طبقه بندی های زیر برای آشکارسازهای گاز وجود دارد:
① طبقه بندی آشکارسازهای گاز با توجه به هدف تشخیص: ابزارهای تشخیص و هشدار گاز قابل احتراق (از جمله متان)، ابزارهای تشخیص و هشدار گاز سمی و ابزارهای تشخیص و هشدار اکسیژن وجود دارد.
② طبقه بندی بر اساس اصل تشخیص: برای تشخیص گاز قابل احتراق، نوع احتراق کاتالیزوری، نوع نیمه هادی، نوع هدایت حرارتی، و نوع جذب مادون قرمز و غیره وجود دارد. برای تشخیص گاز سمی، نوع الکتروشیمیایی، نوع نیمه هادی و غیره وجود دارد. برای تشخیص اکسیژن، نوع الکتروشیمیایی و غیره وجود دارد.
③ طبقه بندی بر اساس روش استفاده: انواع قابل حمل و ثابت وجود دارد.
④ طبقه بندی بر اساس محل استفاده: انواع متعارف و انواع ضد انفجار- وجود دارد.
⑤ طبقه بندی با توجه به عملکرد: آشکارسازهای گاز، دستگاه های هشدار گاز و ابزار تشخیص گاز و زنگ هشدار وجود دارد.
⑥ طبقه بندی با توجه به روش نمونه گیری: نوع انتشار و نوع مکش پمپ وجود دارد.
