عمر مفید آشکارسازهای گاز قابل حمل و سایر نکات قابل توجه
آشکارسازهای گاز قابل حمل مورد علاقه جدید آشکارسازهای گاز هستند. با بلوغ فناوری تشخیص گاز و پیشرفت مستمر، آشکارسازهای گاز قابل حمل را می توان به حسگر گازهای متعدد (غیر آلی/آلی) مجهز کرد تا تشخیص تک گاز و چند گاز را تشخیص دهد. دزدگیر گاز قابل حمل دارای ویژگی های اندازه کوچک، وزن سبک، پاسخ سریع و نمایش غلظت چند گاز به طور همزمان است.
الف- به کالیبراسیون و تست منظم در هنگام استفاده از دزدگیر گاز قابل حمل توجه کنید
در حال حاضر، بسیاری از آشکارسازهای گاز می توانند جایگزین سنسور تشخیص شوند، اما این بدان معنا نیست که یک آشکارساز می تواند در هر زمان به پروب های آشکارساز مختلف مجهز شود. هر زمان که پروب عوض می شود، علاوه بر زمان فعال سازی سنسور، ابزار باید دوباره کالیبره شود. علاوه بر این، توصیه می شود قبل از استفاده از دستگاه، پاسخ گاز استاندارد مورد استفاده برای دستگاه را آزمایش کنید تا مطمئن شوید که ابزار واقعاً نقش محافظتی دارد. آلارم گازهای قابل احتراق و آلارم گازهای سمی مانند سایر ابزارهای تحلیلی و آزمایشی با روش مقایسه نسبی اندازه گیری می شوند: ابتدا از یک گاز صفر و یک گاز با غلظت استاندارد برای کالیبراسیون دستگاه استفاده می شود و منحنی استاندارد به دست آمده و در آن ذخیره می شود. در دستگاه، هنگام اندازه گیری، دستگاه سیگنال الکتریکی تولید شده توسط غلظت گاز را با سیگنال الکتریکی غلظت استاندارد مقایسه می کند و مقدار دقیق غلظت گاز را محاسبه می کند. بنابراین، صفر کردن دستگاه در هر زمان و کالیبره کردن مکرر دستگاه از وظایف ضروری برای اطمینان از دقت اندازه گیری ابزار است.
ب- به تداخل تشخیص بین سنسورهای مختلف توجه کنید
اگرچه آشکارساز گاز کامپوزیت می تواند انواع گازهای دیگر را به طور همزمان تشخیص دهد، آشکارساز گاز قابل حمل ترکیبی از گازهای سمی و مضر نیست. به طور کلی، هر سنسور گاز مربوط به یک گاز تشخیص خاص است، اما هر آشکارساز گاز نمی تواند کاملا مشخص باشد. بنابراین، هنگام انتخاب یک سنسور گاز، لازم است تا حد امکان تداخل تشخیص گازهای دیگر به سنسور را درک کنید تا از تشخیص دقیق آن از گازهای خاص اطمینان حاصل شود.
ج- به طول عمر هر سنسور هشدار گاز قابل حمل توجه کنید
انواع سنسورهای گاز عمر مفید مشخصی دارند، یعنی عمر. به طور کلی، در ابزارهای قابل حمل، سنسورهای LEL طول عمر بیشتری دارند، معمولاً حدود سه سال. آشکارسازهای فوتیونیزاسیون دارای طول عمر چهار سال یا بیشتر هستند. سنسورهای گاز مخصوص الکتروشیمیایی دارای طول عمر نسبتا کوتاهی هستند، معمولاً در یک تا دو سال. عمر سنسور اکسیژن کوتاه ترین است، حدود یک سال یا بیشتر. طول عمر سنسور الکتروشیمیایی به خشکی الکترولیت بستگی دارد، بنابراین در صورت عدم استفاده طولانی مدت، آب بندی آن در محیطی با دمای کمتر می تواند عمر مفید آن را افزایش دهد. با توجه به اندازه نسبتا بزرگ ابزار ثابت، عمر سنسور نیز بیشتر است. بنابراین لازم است سنسور را در هر زمان تست کرد و تا حد امکان در مدت اعتبار سنسور از آن استفاده کرد و در صورت خرابی به موقع آن را تعویض کرد.
د- به محدوده اندازه گیری غلظت دستگاه تشخیص گاز توجه کنید
آشکارسازهای گاز قابل حمل دارای محدوده تشخیص ثابت برای انواع مختلف آشکارسازهای گاز سمی و مضر هستند. تنها زمانی که اندازه گیری در محدوده اندازه گیری آن کامل شود، می توان دستگاه را به دقت تعیین کرد. اگر اندازه گیری برای مدت طولانی فراتر از محدوده اندازه گیری انجام شود، ممکن است باعث آسیب دائمی به سنسور شود. به عنوان مثال، اگر یک آشکارساز LEL به طور تصادفی در محیطی با بیش از 100 درصد LEL استفاده شود، ممکن است حسگر را کاملا بسوزاند. در مورد آشکارساز گاز سمی نیز در صورت استفاده طولانی مدت در غلظت بالاتر باعث آسیب می شود. بنابراین، اگر ابزار ثابت در حین استفاده، سیگنال بیش از حد مجاز ارسال کند، مدار اندازه گیری باید فوراً خاموش شود تا از ایمنی سنسور اطمینان حاصل شود.
