انتخاب آهن لحیم کاری و روش های لحیم کاری
هنگامی که ما یک آهن لحیم کاری برقی را انتخاب می کنیم، به طور کلی با اندازه محل اتصال لحیم تعیین می شود. اگر ناحیه اتصال لحیم کاری زیاد باشد، سرعت اتلاف گرما سریعتر خواهد بود، بنابراین آهن لحیم کاری الکتریکی که انتخاب می کنیم سرعت گرمایش بیشتر و قدرت بالاتری دارد. قدرت اتوهای لحیم کاری پرکاربرد ما 20 وات، 25 وات، 30 وات، 35 وات، 50 وات و غیره است. بهتر است قدرتی در حدود 30 وات انتخاب کنید. در اینجا، ویرایشگر از یک میز آهن لحیم کاری استفاده می کند، میز شکل 1. دمای گرمایش را می توان در هر زمان تنظیم کرد، که راحت است، اما حمل آن ناخوشایند است. حمل و نقل موجود در شکل 2 آسان است، اما گرمایش ناپایدار است.
نوک لحیم کاری
هنگامی که آهن لحیم کاری برای مدت طولانی استفاده می شود، نوک آهن لحیم کاری یک لایه اکسید تولید می کند که قلع کردن آن آسان نیست. ما می توانیم لایه اکسید را جدا کنیم یا از چاقو برای خراش دادن آن استفاده کنیم. سپس لحیم کاری را روشن کرده و کمی حرارت دهید. می توانید کلوفون بزنید و سپس لحیم کاری کنید.
لحیم کاری و شار
وقتی لحیم کاری را انتخاب می کنیم، باید از سیم لحیم کاری با نقطه ذوب پایین و شار غیر خورنده مانند رزین استفاده کنیم. استفاده از لحیم کاری صنعتی و روغن لحیم کاری اسیدی خورنده مناسب نیست. البته سیم لحیم حاوی رزین هم در بازار موجود است. استفاده از آن برای ما بسیار آسان است.
توجه: یک هویه لحیم کاری جدید باید در اولین بار استفاده از آن رزین شود.
اسفنج پاک کننده لحیم و کثیفی
هدف دستگاه مکش لحیم کاری: برای مکیدن سیم لحیم کاری اضافی و جدا کردن قطعات الکترونیکی استفاده می شود.
هدف از اسفنج ضد عفونی: هنگام استفاده از آن، آن را در آب تمیز خیس کنید. عمدتاً برای از بین بردن کثیفی روی نوک آهن لحیم کاری و تسهیل لحیم کاری آهن لحیم کاری استفاده می شود. بعد از استفاده از لحیم کاری از آن برای تمیز کردن نوک لحیم کاری استفاده کنید.
5. روش جوشکاری
موارد ضروری: ابتدا گرم کنید و سپس قلع را تحویل دهید، ابتدا قلع را بردارید و سپس آهن لحیم کاری را بردارید.
هنگامی که قطعات الکترونیکی ذخیره می شوند، به دلیل اکسید شدن هوا، لایه ای از فیلم اکسید به پین های قطعه و همچنین سایر کثیفی ها متصل می شود. قبل از جوشکاری باید اجزا را تمیز کرده و با یک لایه قلع بپوشانیم. به این ترتیب اتصالات لحیم کاری که ما جوش می دهیم کمتر لحیم مجازی خواهند داشت.
دمای جوش و زمان جوش
هنگام جوشکاری باید دمای مناسب را انتخاب کنیم. دما می تواند بالاتر از دمای لحیم کاری باشد. اگر خیلی بالا باشد خوب نیست. در موارد جدی، پد لحیم کاری مستقیماً می افتد. بهتر است زمانی که نوک لحیم کاری با کلوفون برخورد می کند فقط سیگار بکشید.
اگر زمان جوش خیلی کوتاه باشد، دمای اتصالات لحیم کاری بسیار پایین خواهد بود، اتصالات لحیم کاری به اندازه کافی ذوب نمی شوند و اتصالات لحیم کاری ناهموار می شوند که به راحتی می تواند منجر به لحیم کاری کاذب شود. برعکس، اگر زمان جوش بیش از حد طولانی باشد، لحیم کاری به راحتی جریان می یابد و قطعات به راحتی بیش از حد گرم می شوند و آسیب می بینند.
تعداد اتصالات لحیم کاری شده
باید میزان قلع روی اتصالات لحیم کاری را کنترل کنیم. مقدار لحیم کاری روی اتصالات لحیم کاری نباید خیلی کم باشد. اگر خیلی کم باشد، جوش قوی نخواهد بود، اتصالات لحیم کاری صاف و استحکام مکانیکی بسیار ضعیف خواهد بود. اگر تعداد آنها زیاد باشد، به راحتی باعث می شود تعداد زیادی از آنها در خارج باشند، اما از داخل به هم متصل نیستند و شکل سطلی را ایجاد می کنند که بسیار زشت است. لحیم کاری باید فقط تمام پین های اجزا را روی نقطه لحیم کاری غوطه ور کند و طرح کلی باید به طور مبهم قابل مشاهده باشد.
