آشکارسازهای گاز را با توجه به گازی که باید شناسایی شود انتخاب کنید
ردیاب گاز سمی و مضر قابل حمل یکی از آشکارسازهای پرکاربرد در برخی مکان های خطرناک است. این ابزاری است که از خواص فیزیکی یا شیمیایی خود گاز برای تبدیل به سیگنال های الکتریکی از طریق فناوری فوتوالکتریک استفاده می کند و در نتیجه غلظت گاز را اندازه گیری می کند. جزء اصلی آن سنسور گاز است. انواع متداول حسگرهای گاز در سایت عبارتند از حسگرهای الکتروشیمیایی، حسگرهای احتراق کاتالیزوری، آشکارسازهای فوتیونیزاسیون، حسگرهای نیمه هادی و غیره. گازهای زیادی وجود دارند که می توانند توسط آشکارسازهای گاز سمی و مضر شناسایی شوند، و ما باید بر اساس گازی که می خواهیم تشخیص دهیم، انتخاب کنیم که از کدام آشکارساز گاز استفاده کنیم.
بر اساس نوع گاز شناسایی شده انتخاب کنید:
با توجه به روش های مختلف تشخیص، تمام سناریوهای ممکن باید در نظر گرفته شود. به عنوان مثال، هنگام تشخیص متان و سایر هیدروکربن های کمتر سمی، آشکارساز گاز متان ثابت ترانسمیتر تشخیص متان EM-50 مناسب تر است.
انتخاب بر اساس نوع سنسور:
ابزاری که نمی تواند پیکربندی سنسور را تغییر دهد یا حسگرها را اضافه یا حذف کند ممکن است نقص داشته باشد. هنگام انتخاب یک آشکارساز، عواملی مانند اینکه آیا سنسور را می توان در محل تعویض کرد و اینکه آیا اضافه کردن سنسور دشوار است باید در نظر گرفته شود. اگر نوع آلاینده موجود در محیط اطراف شناسایی شده باشد، انتخاب یک سنسور خاص امن ترین و مطمئن ترین راه است.
بین انتشار یا مکش پمپ انتخاب کنید:
اگر در محیط باز باشد، می توان از آشکارساز گاز انتشار قابل حمل استفاده کرد. اگر در یک فضای بسته است، باید یک آشکارساز گاز چندگانه با پمپ نمونهگیری داخلی- انتخاب شود. اگر برای تشخیص نشت اضطراری استفاده می شود، باید از ابزاری با زمان پاسخ مکش پمپ کوتاه، حساسیت و وضوح بالا استفاده کرد که به راحتی می تواند جهت نقطه نشتی را تعیین کند.
