استفاده ایمن از فاصله یاب لیزری
هنگامی که از مسافت یاب برای اندازه گیری فاصله استفاده می کنیم، به خصوص هنگام استفاده از مسافت یاب لیزری، رایج ترین هشداری که می بینیم این است که "مسافت یاب را به سمت چشم ها یا بدن انسان برای تابش نگیرید!" با این حال، فاصله یاب لیزری اساس چنین عملیات استفاده "ایمن" و "ناایمن" از کجا می آید؟ امروز، بیایید نگاهی به برخی اقدامات احتیاطی در هنگام استفاده از فاصله یاب بیندازیم.
در حال حاضر، مسافت یاب های لیزری دستی که در بازار قابل خریداری هستند را می توان به طور تقریبی به این دسته تقسیم کرد: لیزرهای نیمه هادی با طول موج های کاری 905 نانومتر و 1540 نانومتر و لیزرهای YAG با طول موج های کاری 1064 نانومتر. و آنچه ما هر روز می گوییم "مسافت یاب را برای تابش به سمت چشم ها یا بدن انسان نگیرید" معمولاً به لیزری با طول موج کاری 1064 نانومتر اشاره دارد. لیزر با طول موج 1064 نانومتر آسیب خاصی به پوست و چشم بدن انسان وارد می کند. مخصوصاً برای چشم، اگر به طور تصادفی با لیزر طول موج 1064 نانومتری تماس پیدا کنید، آسیب به چشم دائمی است. چنین لیزرهایی را می توان توسط چشم انسان بر روی شبکیه متمرکز کرد و شبکیه پس از تابش تا حدودی آسیب می بیند. موارد شدید ممکن است باعث فرسودگی شبکیه شود. لیزرهای نیمه هادی با طول موج 905 نانومتر و 1540 نانومتر توسط چشم انسان متمرکز نمی شوند. بنابراین، اکثر مسافت یاب های لیزری دستی با طول موج 1064 نانومتر در کشورهای خارجی حذف شده اند، در حالی که برخی از سازندگان داخلی همچنان در حال تولید چنین مسافت یاب هایی هستند.
هنگام استفاده از مسافت یاب برای اندازه گیری فاصله یک جسم، باید مطابق با مشخصات عملیات ایمن در دفترچه ابزار اندازه گیری شود. به خصوص در طبیعت، ما بیشتر از فاصله یاب لیزری پالسی استفاده می کنیم، اما پرتوهای لیزر پالسی از نظر انرژی بسیار متمرکز هستند. منبع نور تک رنگ، هنگام استفاده از آن به طور مستقیم به درگاه انتشار لیزر نگاه نکنید تا از آسیب غیر قابل برگشت جلوگیری کنید. به منظور اطمینان از استفاده عادی از عنصر حساس به نور فاصله یاب لیزری، هنگام اندازه گیری فواصل در میدان، درگاه انتشار لیزر را به سمت خورشید هدف قرار ندهید.
