کالیبراسیون و آزمایش منظم برای آشکارسازهای گاز ضروری است
آشکارسازهای گاز با استفاده از روش مقایسه نسبی کار و اندازه گیری می شوند، ابتدا آشکارساز گاز را با گاز صفر و غلظت استاندارد گاز کالیبره می کنند. آشکارسازهای گازهای سمی و مضر نیز مشابه دیگر آشکارسازهای گاز تحلیلی هستند. منحنی استاندارد شده در یک آشکارساز گاز ذخیره می شود. در حین اندازه گیری، آشکارساز گاز سیگنال الکتریکی تولید شده توسط غلظت گاز مورد اندازه گیری را با سیگنال الکتریکی غلظت استاندارد مقایسه می کند و مقدار دقیق غلظت گاز را محاسبه می کند.
بنابراین، انجام کالیبراسیون صفر بر روی آشکارساز گاز در هر زمان و کالیبراسیون منظم آشکارساز گاز برای اطمینان از اندازه گیری دقیق ضروری است. لازم به ذکر است که در حال حاضر بسیاری از آشکارسازهای گاز دارای سنسورهای تشخیص قابل تعویض هستند، اما این بدان معنا نیست که یک آشکارساز می تواند در هر زمان به پروب های آشکارساز مختلف مجهز شود. هر زمان که پروب تعویض شود، علاوه بر نیاز به زمان مشخصی برای فعال سازی سنسور، لازم است که عملیات آشکارساز گاز را مجددا کالیبره کنید. علاوه بر این، توصیه می شود قبل از استفاده از آشکارسازهای گاز مختلف، آزمایش پاسخ را با گاز استاندارد انجام دهید تا مطمئن شوید که آشکارسازهای گاز واقعاً برای تعمیر و نگهداری کار می کنند.
به طول عمر سنسورهای مختلف توجه کنید:
همه انواع سنسورهای گاز عمر مفیدی دارند، یعنی طول عمر. به طور کلی، در ابزارهای قابل حمل، سنسورهای LEL طول عمر بیشتری دارند و می توان آنها را برای حدود سه سال استفاده کرد. طول عمر آشکارساز فوتیونیزاسیون چهار سال یا بیشتر است. طول عمر سنسورهای گاز مخصوص الکتروشیمیایی نسبتاً کوتاه است، معمولاً بین یک تا دو سال. طول عمر سنسورهای اکسیژن کوتاه و حدود یک سال است. طول عمر سنسورهای الکتروشیمیایی به خشک شدن الکترولیت بستگی دارد، بنابراین در صورت عدم استفاده طولانی مدت، آب بندی آنها در محیطی با دمای پایین تر می تواند عمر مفید آنها را تا حدودی افزایش دهد. ابزارهای ثابت دارای حجم نسبتاً زیاد و طول عمر سنسور بیشتری هستند. بنابراین، حسگرها باید همیشه آزمایش شوند و تا حد امکان در مدت زمان اثربخشی خود استفاده شوند. پس از خرابی، باید به موقع تعویض شوند.
