مشکلات هنگام انتخاب یک ردیاب گاز سمی و خطرناک

مشکلات هنگام انتخاب یک ردیاب گاز سمی و خطرناک

هنوز هم در انتخاب انواع مختلف آشکارسازها ، که به طور خاص در نکات زیر منعکس می شوند ، مشکلات زیادی وجود دارد:

(1) تشخیص گازهای قابل اشتعال از تشخیص گازهای سمی مهمتر است.

(2) تشخیص گازهایی که ممکن است باعث مسمومیت حاد شوند از تشخیص گازهایی که ممکن است باعث مسمومیت مزمن شود ، مهمتر است.

با توجه به درسهایی که از حوادث انفجار بی شماری ناشی از نشت گاز قابل احتراق ناشی می شود ، افراد به تشخیص گاز قابل احتراق اهمیت زیادی می دهند. می توان گفت که در هر گیاه پتروشیمی یا شیمیایی ، اکثریت قریب به اتفاق ردیاب های گاز خطرناک آشکارسازهای LEL هستند. با این حال ، تجهیز تنها با ردیاب های LEL هنوز از اندازه کافی برای محافظت از ایمنی و سلامت کارگران دور است.

نمی توان انکار کرد که بیشتر گازهای خطرناک بی ثبات گازهای قابل احتراق هستند ، اما آشکارسازهای گاز قابل احتراق کاتالیزوری (LELS) انتخاب ارجح برای تشخیص همه گازهای قابل احتراق نیستند. این ماده به طور خاص برای تشخیص متان طراحی شده است ، اما عملکرد تشخیص آن برای سایر مواد نسبتاً ضعیف است. بنابراین ، غلظت حد پایین گازهای قابل احتراق غیر از متان که می توانند تشخیص دهند بسیار بیشتر از غلظت مجاز آنها است. به عنوان مثال ، برای گازهای خطرناک و سمی مانند بنزن و آمونیاک ، صرفاً استفاده از یک ردیاب گاز قابل احتراق یک رویکرد بسیار خطرناک است. به عنوان مثال ، حد انفجاری پایین بنزن 1.2 ٪ و ضریب تصحیح آن در ردیاب LEL 2.51 است. این بدان معنی است که غلظت نمایش داده شده بنزن بر روی یک ردیاب LEL که با متان کالیبره شده است ، تنها 4 {11}}} از غلظت واقعی آن است! به این ترتیب ، حداقل غلظت زنگ بنزن که توسط LEL قابل تشخیص است ، 10 ٪ LEL {6}} ٪ * 1.2 ٪ * 2 است. به طور مشابه ، غلظت زنگ هشدار 1.5 * 18 {{} برای آمونیاک به دست آمده در ردیاب LEL تقریباً 600 برابر بیشتر از غلظت مجاز آن از 2.5 {22 {22 است. بنابراین ، بر اساس گازهای مختلف شناسایی شده ، انتخاب یک ردیاب گاز سمی خاص بسیار ایمن تر و مطمئن تر از انتخاب یک ردیاب LEL است.

علاوه بر این ، در حال حاضر ما به تشخیص گازهایی که می توانند باعث مسمومیت حاد مانند سولفید هیدروژن و سیانید هیدروژن شوند ، اهمیت زیادی می دهیم. با این حال ، ما به تشخیص گازهایی که می توانند باعث مسمومیت مزمن مانند هیدروکربن های معطر و الکل شوند ، توجه کافی نداریم. در حقیقت ، دومی نسبت به گازهایی که می توانند باعث مسمومیت حاد شوند ، به سلامتی و ایمنی کارگران آسیب کمتری وارد نمی کند! آنها ممکن است باعث سرطان و سایر بیماری های پنهان شوند و بر طول عمر و سلامت کارگران تأثیر بگذارند. ظهور این پدیده نه تنها به دلایل شناختی بلکه به دلیل عدم وجود آشکارسازهای مناسب گاز آلی است که می تواند غلظت های پایین تر در بازار را در گذشته تشخیص دهد.