مشکلاتی که ممکن است هنگام استفاده از آشکارسازهای گاز قابل احتراق ایجاد شود

مشکلاتی که ممکن است هنگام استفاده از آشکارسازهای گاز قابل احتراق ایجاد شود

ردیاب های گاز قابل احتراق عمدتاً در صنعت پتروشیمی مورد استفاده قرار می گیرند که گازهای قابل احتراق مانند صنایع گاز ، نفت و شیمیایی وجود دارد. از آنها می توان برای تشخیص اینکه آیا نشت خطرناکی در مکان های داخلی و خارجی وجود دارد ، استفاده شود و همچنین ابزارهای مهمی برای اطمینان از ایمنی شخصی و ایمنی تولید هستند. اگر گاز قابل احتراق در یک مکان خاص تشخیص داده شود ، ردیاب سیگنال گاز را به ولتاژ و سیگنال های فعلی تبدیل می کند تا به ابزار زنگ منتقل شود. سرانجام ، ابزار به طور خودکار مقدار غلظت حد انفجاری پایین گاز قابل احتراق را نشان می دهد. هنگامی که پرسنل سیگنال زنگ صدا و نور را می شنوند ، برای جلوگیری از بروز حوادث انفجار ، اقدامات ایمنی را انجام می دهند. هنوز هم در انتخاب آشکارسازهای مختلف گازی ، که عمدتاً در آن منعکس می شوند ، مشکلات زیادی وجود دارد: 1. تشخیص گازهای قابل اشتعال از تشخیص گازهای سمی مهمتر است. 2. تشخیص گازهایی که ممکن است باعث مسمومیت حاد شود از تشخیص گازهایی که ممکن است باعث مسمومیت مزمن شود ، مهمتر است.

با توجه به درسهایی که از حوادث انفجار بی شماری ناشی از نشت گاز قابل احتراق ناشی می شود ، افراد به تشخیص گاز قابل احتراق اهمیت زیادی می دهند. می توان گفت که در هر گیاه پتروشیمی یا شیمیایی ، اکثریت قریب به اتفاق ردیاب های گاز خطرناک آشکارسازهای LEL هستند. با این حال ، تجهیز تنها با ردیاب های LEL هنوز از اندازه کافی برای محافظت از ایمنی و سلامت کارگران دور است. نمی توان انکار کرد که بیشتر گازهای خطرناک بی ثبات گازهای قابل احتراق هستند ، اما آشکارسازهای گاز قابل احتراق کاتالیزوری (LELS) انتخاب ارجح برای تشخیص همه گازهای قابل احتراق نیستند. این ماده به طور خاص برای تشخیص متان طراحی شده است ، اما عملکرد تشخیص آن برای سایر مواد نسبتاً ضعیف است. بنابراین ، غلظت حد پایین گازهای قابل احتراق غیر از متان که می توانند تشخیص دهند بسیار بیشتر از غلظت مجاز آنها است.

هنگام استفاده صحیح از یک ردیاب گاز قابل احتراق ، باید وضعیت کاربرد خاص را با دقت در نظر بگیریم.
در مرحله اول ، بر اساس شرایط خاص مانند جهت جریان هوا و جهت باد محل ، حالت نشت دقیق گاز قابل احتراق را در صورت نشت تعیین می کند.

ثانیا ، شکل خاص وضعیت نشت نقطه نشت را با دقت مطالعه کنید ، و سپس بودجه های مختلف و روش های درمانی را بر اساس موقعیت های مختلف تهیه کنید.

ثالثاً ، بر اساس چگالی گاز درز شده ، روند جریان هوا را کشف کرده و یک نمودار روند جریان سه بعدی نشت را تهیه کنید تا یک برنامه مطمئن تهیه شود.

چهارم ، در شرایط تهویه نامطلوب ، اگر در محیطی باز باشد که گازهای قابل احتراق پراکنده می شوند ، احتمال زیادی برای نزدیک شدن به محتوای گاز قابل احتراق یا رسیدن به یک وضعیت انفجاری وجود دارد ، و اینها نقاط مهم نظارت بر ایمنی هستند.

پنجم ، نقاط نشت احتمالی دستگاه تشخیص را مشخص کرده و شدت نشت را بر اساس جهت و فشار نشت گاز قابل احتراق پیش بینی کنید.