کاربران قبل از خرید آشکارساز گاز قابل احتراق به متغیرهای مختلفی فکر می کنند، از جمله کیفیت آشکارساز. آیا پاسخ آشکارساز حساس است و آیا گزارشی کم یا بدون گزارش وجود دارد؟ ردیاب چقدر عمر مفید دارد و بهتر است هر چند وقت یکبار آن را تعویض کنید؟ عدم توانایی آشکارساز گاز قابل اشتعال در هنگام استفاده، نگرانی اصلی است. حسگر گاز بخش اصلی آشکارساز گازهای قابل احتراق است. هنگامی که مقدار گاز موجود در هوا از مقدار تعیین شده بیشتر شود، یک سیگنال هشدار صوتی و تصویری به دنیای خارج ارسال می شود و آشکارساز را به حالت هشدار می رساند. با این حال، Chuangzhizhongcheng بدین وسیله به همه توصیه می کند که ممکن است مشکلاتی در مورد عدم توانایی آشکارساز وجود داشته باشد. تشخیص گاز و عدم حساسیت تشخیص گاز در استفاده عملی.
ابتدا اجزای اصلی زینتر شده و پیر می شوند. قرار گرفتن طولانیمدت عنصر حساس در برابر دمای بالا باعث کاهش ناحیه فعال میشود و محل فعال کاهشیافته به توانایی کاتالیزوری کاهش دما برای تف جوشی کریستال تبدیل میشود که سطح ویژه را تا حد زیادی کاهش میدهد و در نتیجه باریک میشود. حامل یا مسدود کردن منافذ، در نتیجه از کار افتادن آشکارساز گاز قابل احتراق و غیره. دوم خرابی کاتالیزور ناشی از کک کردن است. در ترکیبات قابل احتراق حاوی ساختارهای هیدروکربنی آلی مانند متان، هنگامی که واکنش رخ می دهد، قسمت پیوند هیدروکربنی در اثر احتراق، کک جاذب تولید می کند و این کک ها به سطح کاتالیزور می چسبند. از هوای بیرون جدا شده است که منجر به غیرفعال شدن کاتالیزور می شود. سوم این است که مسمومیت باعث می شود که آشکارساز گاز قابل احتراق غیرقابل تشخیص و غیر حساس باشد. هنگامی که اجزای سمی به صورت برگشت ناپذیر روی سطح کاتالیست جذب شوند، باعث کاهش دائمی مقدار فعالیت کاتالیست می شود که منجر به غیرفعال شدن آن می شود.
با این حال، سه وضعیت فوق اغلب در آشکارسازهای گاز قابل احتراق تولید شده توسط سازندگان معمولی رخ نمی دهد. در حین استفاده، آشکارساز گاز قابل احتراق نمی تواند گاز را تشخیص دهد یا به تشخیص گاز حساس نیست. بیشتر دلایل به دلیل استفاده یا نصب نادرست توسط کاربران است.
بنابراین، در حین نصب، باید مطابق با الزامات سازنده و نصب استاندارد نصب شود تا آشکارساز گاز قابل احتراق بتواند واقعاً از ایمنی اموال و جان محافظت کند.
