اصل و معرفی نویز سنج و سطح سنج صدا
در حال حاضر نویز مترهای مورد استفاده برای اندازه گیری نویز را می توان بر اساس حساسیت به چهار نوع تقسیم کرد:
(1) کند. ثابت زمانی هد متر 1000 میلی ثانیه است که معمولاً برای اندازه گیری نویز حالت پایدار استفاده می شود و مقدار اندازه گیری شده مقدار مؤثر است.
(2) سریع. ثابت زمانی هد کنتور 125 میلی ثانیه است که عموماً برای اندازه گیری نویز ناپایدار و نویز حمل و نقل با نوسانات قابل توجه استفاده می شود. دنده سریع به پاسخ گوش انسان به صدا نزدیک می شود.
(3) نبض یا نگه داشتن پالس ". زمان افزایش سوزن ساعت 35 میلی ثانیه است که برای اندازه گیری صدای پالس با مدت زمان طولانی تر، مانند ماشین های پانچ، چکش های پرس و غیره استفاده می شود. مقدار اندازه گیری شده حداکثر مقدار موثر است.
(4) اوج نگه داشتن ". زمان افزایش سوزن ساعت کمتر از 20 میلی ثانیه است. برای اندازه گیری صداهای پالس با مدت زمان کوتاه مانند اسلحه، تفنگ و انفجار استفاده می شود. مقدار اندازه گیری شده پیک است که برابر است با حداکثر مقدار
طبقه بندی:
نویز سنج ها را می توان بر اساس دقت به نویز سنج های دقیق و نویز سنج های معمولی تقسیم کرد. خطای اندازه گیری نویز سنج دقیق حدود 1 دسی بل است، در حالی که خطای اندازه گیری نویز سنج معمولی حدود 3 دسی بل است. نویز متر را می توان با توجه به هدف به دو دسته تقسیم کرد: یکی برای اندازه گیری نویز حالت پایدار و دیگری برای اندازه گیری نویز ناپایدار و نویز پالس استفاده می شود.
یک نویز متر یکپارچه برای اندازه گیری سطح صدای معادل نویز ناپایدار در یک دوره زمانی استفاده می شود. دزیمتر نویز نیز یک نویز متر از نوع انتگرال است که عمدتاً برای اندازه گیری قرار گرفتن در معرض نویز استفاده می شود.
نویز سنج پالس برای اندازه گیری نویز پالس استفاده می شود که مربوط به پاسخ گوش انسان به صدای پالس و میانگین زمان پاسخ گوش انسان به صدای پالس است.
اصل کار:
نویز متر ابتدایی ترین ابزار در اندازه گیری نویز است. نویز متر معمولاً از یک میکروفون خازنی، پیش تقویت کننده، تضعیف کننده، تقویت کننده، شبکه وزن دهی فرکانس و سر نشانگر مقدار موثر تشکیل شده است. اصل کار یک نویز متر این است که صدا توسط یک میکروفون به سیگنال الکتریکی تبدیل می شود و سپس امپدانس توسط یک پیش تقویت کننده تبدیل می شود تا میکروفون را با تضعیف کننده مطابقت دهد. تقویت کننده سیگنال خروجی را به شبکه وزن اضافه می کند، وزن فرکانس (یا فیلتر خارجی) را روی سیگنال انجام می دهد و سپس سیگنال را از طریق یک تضعیف کننده و تقویت کننده تا دامنه خاصی تقویت می کند و به آشکارساز مقدار موثر (یا سطح خارجی) می فرستد. ضبط کننده). مقدار سطح نویز روی سر نشانگر داده شده است.
