اصل و کاربرد محدوده یابان مادون قرمز
اصل استفاده از محدوده مادون قرمز یا لیزر را اساساً می توان به اندازه گیری زمان مورد نیاز برای نور برای سفر به و از هدف نسبت داد و سپس فاصله D را با سرعت نور c=299792458m/s و ضریب شکست اتمسفر n محاسبه کرد. از آنجا که اندازه گیری زمان به طور مستقیم دشوار است، معمولاً اندازه گیری فاز موج پیوسته است که به آن بازه یابان اندازه گیری فاز می نامند. البته، محدوده یاب های پالسی نیز وجود دارد، به طور معمول DI-3000 WILD است. باید توجه داشت که اندازه گیری فاز فاز مادون قرمز یا لیزر را اندازه گیری نمی کند، بلکه فاز سیگنال مدوله شده بر روی مادون قرمز یا لیزر است. صنعت ساخت و ساز دارای یک محدوده یابان لیزر دستی برای اندازه گیری خانه است که به همان شیوه کار می کند.
۱- هواپیمای جسم که باید اندازه گیری شود باید عمود بر نور باشد. معمولاً یک منشور بازتاب کل برای محدوده بندی دقیق مورد نیاز است، و محدوده یاب مورد استفاده برای اندازه گیری خانه به طور مستقیم بر روی یک دیوار صاف منعکس می شود، عمدتاً به این دلیل که فاصله نسبتاً نزدیک است، و نور منعکس شده سیگنال پشت قوی به اندازه کافی است. از این می توان دانست که باید عمودی باشد، در غیر این صورت سیگنال بازگشت بیش از حد ضعیف است و فاصله دقیق را نمی توان به دست داد.
۲- معمولاً می توان هواپیمای جسم را به عنوان بازتاب منتشر اندازه گیری کرد. در پروژه های عملی از یک صفحه پلاستیکی نازک به عنوان سطح بازتابنده برای حل مشکل بازتاب انتشار جدی استفاده خواهد شد.
۳- دقت محدوده یابان لیزری می تواند به خطای ۱ میلی متری برسد که برای اهداف مختلف اندازه گیری با دقت بالا مناسب است.
