اقدامات احتیاطی در استفاده از آهن لحیم کاری برقی

اقدامات احتیاطی در استفاده از آهن لحیم کاری برقی

علاوه بر این، جوشکاری یک فرآیند گرمایش و خنک کننده سریع محلی است. ناحیه جوش نمی تواند منبسط و منقبض شود انبساط آزاد به دلیل محدودیت های بدنه قطعه کار اطراف. پس از سرد شدن، تنش جوش و تغییر شکل در جوش ایجاد می شود. محصولات مهم نیاز به حذف تنش جوش و اصلاح تغییر شکل جوش پس از جوش دارند.

تکنولوژی مدرن جوشکاری توانسته است جوش هایی بدون نقص داخلی و خارجی با خواص مکانیکی برابر یا حتی بالاتر از بدنه متصل تولید کند. موقعیت متقابل بدنه جوش داده شده در فضا، اتصال جوشی نامیده می شود و استحکام در محل اتصال نه تنها تحت تأثیر کیفیت درز جوش است، بلکه به شکل هندسی، اندازه، وضعیت تنش و شرایط کاری آن نیز بستگی دارد. اشکال اصلی مفاصل شامل مفاصل لب به لب، مفاصل همپوشانی، مفاصل T (مفاصل مثبت) و مفاصل گوشه است.

شکل مقطع درز جوش لب به لب با توجه به ضخامت بدنه جوش داده شده قبل از جوشکاری و شکل شیار دو لبه تعیین می شود. هنگام جوشکاری صفحات فولادی ضخیم تر، اشکال مختلفی از شیارها برای نفوذ در لبه ها ایجاد می شود که تغذیه میله یا سیم جوش را آسان تر می کند. دو نوع شیار وجود دارد: شیار جوشی یک طرفه و شیار جوشی دو طرفه. هنگام انتخاب فرم شیار، علاوه بر اطمینان از نفوذ، عواملی مانند جوشکاری راحت، پر شدن فلز کمتر، تغییر شکل جوش کوچک و هزینه پردازش شیار کم نیز باید در نظر گرفته شود.

هنگامی که دو صفحه فولادی با ضخامت های مختلف به هم متصل می شوند، برای جلوگیری از تمرکز شدید تنش ناشی از تغییرات شدید در سطح مقطع، لبه های ضخیم تر اغلب به تدریج نازک می شوند تا ضخامت یکسان در دو لبه اتصال حاصل شود. استحکام ایستایی و استحکام خستگی مفاصل باسن نسبت به سایر مفاصل بیشتر است. جوشکاری اتصالات لب به لب اغلب برای اتصالاتی که تحت بارهای متناوب، ضربه ای یا در مخازن با دمای پایین و فشار بالا کار می کنند ترجیح داده می شود.

آماده سازی قبل از جوشکاری اتصالات لبه ساده، آسان برای مونتاژ است و دارای تغییر شکل جوش کم و تنش پسماند است. بنابراین، اغلب برای نصب اتصالات و سازه های بی اهمیت در سایت های ساختمانی استفاده می شود. به طور کلی، اتصالات لبه برای کار در شرایطی مانند بارهای متناوب، محیط های خورنده، دماهای بالا یا پایین مناسب نیستند.

استفاده از اتصالات تی و اتصالات گوشه معمولاً به دلیل نیازهای سازه ای است. ویژگی های کاری جوش های فیله ناقص روی اتصالات T مشابه با اتصالات لبه ای است. هنگامی که درز جوش عمود بر جهت نیروی خارجی باشد، به جوش فیله مثبت تبدیل می شود و شکل سطح درز جوش باعث درجات مختلفی از تمرکز تنش می شود. وضعیت تنش جوش فیله کاملاً جوش داده شده مشابه با اتصال لب به لب است.

اتصالات گوشه ای ظرفیت باربری پایینی دارند و معمولاً به طور جداگانه استفاده نمی شوند. آنها فقط در صورت جوشکاری یا وجود جوش گوشه ای در داخل و خارج قابل بهبود هستند و بیشتر در گوشه های سازه های بسته استفاده می شوند.

محصولات جوشکاری از نظر وزن سبک تر از قطعات پرچ شده، ریخته گری و آهنگری هستند و می توانند وزن خود را کاهش دهند و انرژی را برای وسایل نقلیه حمل و نقل ذخیره کنند. عملکرد آب بندی جوش خوب است، مناسب برای ساخت انواع ظروف. توسعه تکنیک‌های پردازش مشترک که جوشکاری را با آهنگری و ریخته‌گری ترکیب می‌کند، می‌تواند سازه‌های جوشی ریخته‌گری و آهنگری بزرگ و از نظر اقتصادی معقول با مزایای اقتصادی بالا تولید کند. استفاده از فناوری جوش می تواند به طور موثر از مواد استفاده کند و سازه های جوشکاری می توانند از موادی با خواص مختلف در قسمت های مختلف استفاده کنند و به طور کامل از استحکام مواد مختلف استفاده کنند و به نتایج اقتصادی و با کیفیتی دست یابند. جوشکاری به یک روش پردازش ضروری و فزاینده مهم در صنعت مدرن تبدیل شده است.

در فرآوری فلزات مدرن، جوشکاری دیرتر از فرآیندهای ریخته گری و آهنگری، اما با سرعتی سریع توسعه یافت. وزن سازه های جوشی تقریباً 45 درصد از تولید فولاد را تشکیل می دهد