آشکارسازهای گاز قابل حمل: طبقه بندی و ویژگی های کاربرد

آشکارسازهای گاز قابل حمل: طبقه بندی و ویژگی های کاربرد

توسعه فناوری آشکارساز گاز قابل حمل به طور مداوم در حال تغییر است و جهت توسعه آن کوچک سازی و اتوماسیون با هدف دستیابی به نظارت طولانی مدت است. فناوری آشکارساز گاز قابل حمل را می توان برای تشخیص گاز مضر، تشخیص گاز VOC آلی، تشخیص گاز قابل احتراق، معاینه فیزیکی تک گاز و غیره استفاده کرد. از طریق آزمایش، می توان قضاوت دقیقی انجام داد. در حال حاضر، نظارت بر ایمنی صنعتی، آزمایش کیفیت هوای داخل ساختمان، آزمایش مواد خطرناک، نظارت بر حفاظت از محیط زیست و سایر زمینه ها به طور گسترده در بازرسی و حذف پیش سازهای تصادف استفاده می شود. بیایید نگاهی دقیق تر به انواع و ویژگی های آشکارسازهای گاز قابل حمل بیندازیم.

آشکارسازهای گاز قابل حمل را می توان بر اساس اصل نمونه برداری به دو نوع انتشار و مکش پمپ تقسیم کرد. به اصطلاح نوع انتشار به قرار دادن پروب در یک منطقه خطرناک برای تشخیص گاز، پخش گاز مورد اندازه گیری از فضا به داخل پروب و قرار دادن آلارم در اتاق مانیتورینگ برای نشان دادن و هشدار اشاره دارد. از طرف دیگر، نوع مکش پمپ، گاز مورد نظر را به داخل پروب تشخیص مکش می کند. پمپ مکش همراه با آشکارساز گاز تعبیه شده است که در محل خطرناک گاز مورد اندازه گیری قرار دارد تا اجرای دستورالعمل ها و عملکردهای آلارم را تشخیص دهد.

آشکارسازهای گاز قابل حمل را می توان با توجه به نوع گاز شناسایی شده به آشکارسازهای گاز سمی و آشکارسازهای گاز قابل احتراق تقسیم کرد. با توجه به روش تشخیص، می توان آن را به آشکارسازهای گاز انتشار طبیعی و آشکارسازهای گاز مکش پمپ تقسیم کرد. با توجه به تعداد ردیاب ها می توان آن را به دتکتورهای گازی تکی و آشکارسازهای گاز چند در یک تقسیم کرد.

آشکارساز گاز سمی متشکل از یک سنسور نوع الکتروشیمیایی میکرو پلاگین واقع در یک محفظه فولادی ضد زنگ 316، یک ماژول فرستنده هوشمند (ITM) محصور در رزین اپوکسی و یک محافظ پاشش حسگر است. این سنسور هوشمند پلاگین می تواند به طور خودکار ITM را تشخیص دهد و به اتصال بدون درز در محل دست یابد. اپراتور از طریق یک میله مغناطیسی کار می کند. یکی از ویژگی‌های اصلی این است که نرم‌افزار آن می‌تواند کاربران را برای عملکرد بر اساس برنامه و منوهای نمایش داده شده LED راهنمایی کند. استفاده از فناوری آشکارساز گاز برای تشخیص و تجزیه و تحلیل غلظت گازهای سمی و مضر در دود و گرد و غبار تصفیه شده، ارزیابی اثر تصفیه، شناسایی مشکلات و بهبود به موقع برای اطمینان از اینکه غلظت گازهای سمی و مضر تخلیه شده در اتمسفر مطابق با استانداردهای ملی است. .

آشکارساز گازهای قابل احتراق آشکارسازی است که به غلظت یک یا چند گاز قابل احتراق پاسخ می دهد. استفاده از فرستنده های حسگر هوشمند در آشکارساز، کاربردی ترین فرستنده حسگر گاز قابل احتراق است. آشکارساز گاز قابل احتراق مادون قرمز یک انتخاب ایده آل برای محیط های کاربردی زیر است: قرار گرفتن در معرض گاز کاتالیزوری مکرر، انتشار گازهای قابل احتراق بالا، محیط های کمبود اکسیژن، و محیط هایی که تشخیص آن دشوار است.

آشکارساز گاز نوع انتشار دستگاهی است که در آن گاز در ناحیه شناسایی شده به آرامی با جریان آزاد هوا برای تشخیص به داخل دستگاه جریان می یابد و باید در محل قرار گیرد. این روش تحت تأثیر محیط تشخیص مانند دمای محیط و سرعت باد است و برای منابع هوای کم فشار مناسب نیست. مزیت آشکارساز گاز نوع انتشار این است که هزینه آن کمتر از نوع پمپ مکش است.

ردیاب گاز نوع پمپ مجهز به پمپ نمونه گیری گاز است که با هدایت منبع تغذیه برای نمونه گیری از گاز در ناحیه مورد آزمایش و سپس ارسال گاز نمونه به دستگاه برای تشخیص کار می کند. ویژگی آشکارساز گاز مکش پمپ سرعت تشخیص سریع آن است که می تواند مناطق خطرناک را از راه دور اندازه گیری کند و ایمنی پرسنل را حفظ کند. مناسب برای شرایطی که آشکارسازهای گاز را نمی توان در محل قرار داد و دارای الزامات خاصی برای سرعت واکنش، اختلاف فشار و غیره است.

یک آشکارساز گاز با استفاده از سنسورهای احتراق کاتالیستی با کارایی بالا می تواند برای تشخیص گازهای قابل احتراق مختلف در صنایعی مانند پتروشیمی، حوادث زیست محیطی، گاز طبیعی، گاز مایع، گاز زغال سنگ و غیره از جمله هیدروکربن ها، گاز مایع، گاز طبیعی استفاده شود. ، هیدروژن و غیره. واحد نمایش آن درصد LEL است - کمترین حد انفجار با وضوح 0.1 درصد LEL. علاوه بر این، یک آشکارساز گاز منفرد همچنین دارای ویژگی های ظاهر فشرده و جدید و قابلیت حمل راحت است. تنظیم پارامتر و فرآیند کالیبراسیون صفر را می توان روی محافظت با رمز عبور تنظیم کرد تا از تنظیمات و عملیات نادرست توسط پرسنل غیر واجد شرایط جلوگیری شود. و این ساز دارای عملکرد هشدار لرزش صوتی و تصویری می باشد و با توجه به نیاز خاص کاربر می توان آلارم را به گونه ای تنظیم کرد که عملکردهای خاموش و قفل داشته باشد. حافظه داخلی دستگاه می تواند تا 30 روز اطلاعات شناسایی (با فاصله زمانی ضبط 1 دقیقه) را ضبط کند. کاربران می توانند داده های داخلی را از طریق رابط مادون قرمز ارائه شده توسط خود دستگاه بر روی رایانه شخصی یا ابزار مانیتورینگ آپلود کنند و جستجو و تجزیه و تحلیل آن را آسان می کند.