مولتی متر اشاره گر برای تشخیص خازن های الکترولیتی
1. از آنجا که ظرفیت خازن های الکترولیتی بسیار بزرگتر از خازن های ثابت کلی است ، باید در طول اندازه گیری ، دامنه های اندازه گیری مناسب برای ظرفیت های مختلف انتخاب شود. بر اساس تجربه ، به طور کلی ، خازن ها بین 1 تا 47 میکروگرم در محدوده R × 1K قابل اندازه گیری هستند ، در حالی که خازن های بیشتر از 47 میکروگرم F می توانند در محدوده R × 100 اندازه گیری شوند.
2. پروب قرمز مولتی متر را به ترمینال منفی و پروب سیاه به ترمینال مثبت وصل کنید. در لحظه تماس اولیه ، نشانگر مولتی متر به طور قابل توجهی به سمت راست منحرف می شود (برای همان سد الکتریکی ، ظرفیت بزرگتر ، نوسان بیشتر می شود) ، و سپس به تدریج به سمت چپ بپیچید تا در یک موقعیت خاص متوقف شود. در این مرحله ، مقدار مقاومت مقاومت نشت رو به جلو از خازن الکترولیتی است که کمی بیشتر از مقاومت نشت معکوس است. تجربه عملی نشان داده است که مقاومت نشت خازن های الکترولیتی به طور کلی باید بالاتر از چند صد K Ω باشد ، در غیر این صورت به درستی کار نمی کنند. در آزمایش ، اگر هیچ پدیده شارژ در هر دو جهت رو به جلو و معکوس وجود نداشته باشد ، یعنی سوزن متر حرکت نمی کند ، نشان می دهد که ظرفیت ناپدید شده است یا یک قطع کننده مدار داخلی وجود دارد. اگر مقاومت اندازه گیری شده بسیار کوچک یا صفر باشد ، نشان می دهد که خازن دارای نشت بزرگی است یا شکسته و آسیب دیده است و دیگر قابل استفاده نیست.
3 برای خازن های الکترولیتی با علائم الکترود مثبت و منفی نامشخص ، از روش فوق برای اندازه گیری مقاومت نشت می توان برای تمایز آنها استفاده کرد. ابتدا مقاومت نشت را به طور خودسرانه اندازه گیری کنید ، اندازه آن را به خاطر بسپارید و سپس پروب ها را برای اندازه گیری مقدار مقاومت دیگری مبادله کنید. یکی با بالاترین مقدار مقاومت بین دو اندازه گیری ، روش اتصال رو به جلو است ، جایی که کاوشگر سیاه به قطب مثبت وصل می شود و کاوشگر قرمز به قطب منفی وصل می شود.
4. از یک مقاومت مولتی متر برای شارژ خازن الکترولیتی در هر دو جهت رو به جلو و معکوس استفاده کنید. بر اساس بزرگی نوسان سمت راست اشاره گر ، ظرفیت خازن الکترولیتی را می توان تخمین زد.
