الزامات عملکرد برای آشکارسازهای مونوکسید کربن
مونوکسید کربن می تواند به سلامت انسان آسیب برساند. اگر مسمومیت با مونوکسید کربن شدید باشد، می تواند منجر به مرگ شود. در این مورد، یک آشکارساز مونوکسید کربن مورد نیاز است. وظیفه اصلی آشکارساز مونوکسید کربن تشخیص غلظت مونوکسید کربن در محیط کار است. هنگامی که غلظت مونوکسید کربن در محیط کار از غلظت ایمن از پیش تعیین شده توسط آشکارساز مونوکسید کربن فراتر رود، آشکارساز مونوکسید کربن یک سیگنال هشدار ارسال می کند تا به کارگران در محل یادآوری کند که به حفاظت توجه کنند و اقدامات اضطراری لازم را انجام دهند. بنابراین الزامات عملکردی برای آشکارسازهای مونوکسید کربن چیست؟
1. محدوده اندازهگیری آشکارساز گاز مونوکسید کربن در استفاده معمولی باید به 0-2000umol/mol برسد و مقدار MAX اندازهگیری نباید کمتر از 2000umol/mol باشد.
2. خطای مقدار نشانگر آشکارساز گاز مونوکسید کربن انتخاب شده توسط کاربر باید در محدوده ± 5umol/mol باشد و خطای نسبی باید در محدوده ± 10٪ باشد. هرچه خوانش دستگاه دقیق تر باشد، بهتر می تواند غلظت گاز را نشان دهد.
3. زمان پاسخ آشکارساز گاز مونوکسید کربن تحت استفاده معمولی باید استانداردهای زیر را رعایت کند: زمان پاسخ آشکارساز گاز مونوکسید کربن انتشاری باید کمتر از 60 ثانیه باشد و زمان پاسخ آشکارساز گاز مونوکسید کربن استنشاقی باید باشد. کمتر یا مساوی 30 ثانیه
4. درجه رانش آشکارساز گاز مونوکسید کربن باید در محدوده زیر باشد: رانش نقطه صفر باید ±3umol/mol و رانش محدوده باید ±5٪ باشد.
