به طول عمر سنسورهای مختلف هشدار گاز قابل حمل توجه کنید
همه انواع سنسورهای گاز عمر مفیدی دارند، یعنی طول عمر. به طور کلی، در ابزارهای قابل حمل، سنسورهای LEL طول عمر بیشتری دارند و می توان آنها را برای حدود سه سال استفاده کرد. طول عمر آشکارساز فوتیونیزاسیون چهار سال یا بیشتر است. طول عمر حسگرهای گاز مخصوص الکتروشیمیایی نسبتاً کوتاه است، معمولاً بین یک تا دو سال. طول عمر سنسورهای اکسیژن کوتاه ترین است، حدود یک سال. طول عمر سنسورهای الکتروشیمیایی به خشک شدن الکترولیت بستگی دارد، بنابراین در صورت عدم استفاده طولانی مدت، آب بندی آنها در محیطی با دمای پایین تر می تواند عمر مفید آنها را تا حدودی افزایش دهد. ابزارهای ثابت دارای حجم نسبتاً زیاد و طول عمر سنسور بیشتری هستند. بنابراین، حسگرها باید همیشه آزمایش شوند و تا حد امکان در مدت زمان اثربخشی خود استفاده شوند. پس از خرابی، باید به موقع تعویض شوند.
به محدوده اندازه گیری غلظت ابزارهای تشخیص گاز توجه کنید
دتکتور گاز قابل حمل دارای محدوده تشخیص ثابت برای انواع دتکتورهای گاز سمی و مضر می باشد. تنها با تکمیل اندازه گیری در محدوده اندازه گیری خود، دستگاه می تواند اندازه گیری دقیق را تضمین کند. با این حال، اندازه گیری فراتر از محدوده اندازه گیری برای مدت طولانی ممکن است باعث آسیب دائمی به سنسور شود. به عنوان مثال، اگر آشکارساز LEL به طور تصادفی در محیطی با بیش از 100٪ LEL استفاده شود، ممکن است حسگر را کاملاً بسوزاند. آشکارسازهای گاز سمی، زمانی که در غلظت های بالا برای مدت زمان طولانی مورد استفاده قرار گیرند، می توانند باعث آسیب شوند. بنابراین، اگر یک ابزار ثابت در حین استفاده، یک سیگنال بیش از حد مجاز منتشر کند، مدار اندازه گیری باید فوراً خاموش شود تا از ایمنی سنسور اطمینان حاصل شود.
به تداخل تشخیص بین سنسورهای مختلف توجه کنید
اگر چه یک آشکارساز گاز مرکب می تواند به طور همزمان چندین گاز دیگر را شناسایی کند، یک آشکارساز گاز قابل حمل ترکیبی دلخواه از گازهای سمی و مضر نیست. به طور کلی، هر سنسور گاز مربوط به یک گاز شناسایی شده خاص است، اما هیچ آشکارساز گاز نمی تواند کاملا موثر باشد. بنابراین، هنگام انتخاب یک سنسور گاز، مهم است که تا حد ممکن تداخل تشخیص گازهای دیگر روی سنسور را درک کنید تا از تشخیص دقیق گازهای خاص اطمینان حاصل کنید.
