محافظت کلی در برابر تشعشعات الکترومغناطیسی در ناحیه نزدیک
پدیده تابش الکترومغناطیسی به آسیب وارد شده به بدن انسان و تداخل در عملکرد عادی وسایل الکترونیکی توسط تشعشعات الکترومغناطیسی تولید شده توسط تجهیزات انتقال قدرت بالا اشاره دارد. تابش الکترومغناطیسی طبیعی از تابش حرارتی زمین، تابش حرارتی خورشیدی، پرتوهای کیهانی و الکتریسیته ساکن می آید. تابش الکترومغناطیسی مصنوعی دارای منابع گسترده ای است، از جمله بهره برداری از خطوط فشار قوی، ایستگاه های فرعی، ایستگاه های رادیویی، ابزار الکترونیکی، تجهیزات پزشکی، تجهیزات عکاسی لیزری و تجهیزات اتوماسیون اداری و همچنین استفاده از لوازم خانگی مانند مایکروویو. فر، تلویزیون، تلفن همراه، کولر گازی، پتوی برقی و رادیو.
میدان تابش الکترومغناطیسی به طور کلی به میدان نزدیک و میدان دور تقسیم می شود. ناحیه ای که در اطراف منبع میدان در یک محدوده طول موج متمرکز است معمولاً به عنوان میدان نزدیک شناخته می شود. برعکس، منطقه خارج از یک محدوده طول موج معمولاً به عنوان میدان دور شناخته می شود. دو نوع میدان دارای ویژگی‌های متفاوتی هستند: در میدان نزدیک، هیچ رابطه تناسبی مشخصی بین قدرت میدان الکتریکی و شدت میدان مغناطیسی وجود ندارد. به طور کلی، برای منابع میدانی با ولتاژ بالا و جریان کم، مانند آنتن های فرستنده، فیدرها و غیره، میدان الکتریکی بسیار قوی تر از میدان مغناطیسی است. برای منابع میدان ولتاژ پایین و جریان بالا، مانند دستگاه های گرمایش القایی خاص، میدان مغناطیسی بسیار بزرگتر از میدان الکتریکی است. در میدان دور، تمام انرژی الکترومغناطیسی به صورت امواج الکترومغناطیسی تابش و منتشر می شود و کاهش شدت تابش در این میدان بسیار کندتر از میدان القایی است. در میدان دور، شدت میدان الکتریکی و مغناطیسی دارای رابطه زیر است: E{7}}H، جهت میدان های الکتریکی و مغناطیسی بر یکدیگر عمود هستند و هر دو عمود بر جهت انتشار امواج الکترومغناطیسی هستند. . میدان دور میدان ضعیفی است و قدرت میدان الکترومغناطیسی آن نسبتاً کم است.
شدت میدان الکترومغناطیسی در میدان نزدیک بسیار بیشتر از میدان دور است و تشعشعات الکترومغناطیسی عمدتاً بدن انسان را در میدان نزدیک تحت تأثیر قرار می دهد و به آن آسیب می رساند. این مقاله قصد دارد ایده‌ها و شیوه‌هایی را برای طراحی کلی محافظ حفاظت از تشعشعات الکترومغناطیسی در مجاورت سایت ارائه دهد.
