بحث نوری در مورد اصل برد یاب لیزری
فاصله یاب های لیزری معمولاً از دو روش برای اندازه گیری فاصله استفاده می کنند: روش پالس و روش فاز. فرآیند محدوده روش پالس بدین صورت است که لیزری که توسط فاصله یاب ساطع می شود توسط جسم اندازه گیری شده منعکس شده و سپس توسط فاصله یاب دریافت می شود و فاصله یاب همزمان زمان رفت و برگشت لیزر را ثبت می کند. نیمی از حاصل ضرب سرعت نور و زمان رفت و برگشت فاصله بین فاصله یاب و جسم اندازه گیری شده است.
دقت اندازه گیری فاصله به روش پالس عموماً حدود 1± متر است. علاوه بر این، ناحیه کور اندازه گیری این نوع مسافت یاب به طور کلی حدود 5 متر است.
مسافت یاب لیزری وزن سبک، اندازه کوچک، کارکرد آسان، سریع و دقیق است و خطای آن تنها یک پنجم تا چند صدم برد یاب نوری دیگر است. این به طور گسترده در زمینه های زیر استفاده شده است: برق، حفاظت از آب، ارتباطات، محیط زیست، ساخت و ساز، زمین شناسی، پلیس، حفاظت از آتش، انفجار، ناوبری، راه آهن، ضد تروریسم/نظامی، کشاورزی، جنگلداری، املاک و مستغلات، اوقات فراغت/ ورزش در فضای باز و غیره
در عین حال، فاصله یاب لیزری نیز یک تجهیزات فنی مهم برای بهبود دقت تانک ها، هواپیماها، کشتی ها و توپخانه است. با توجه به کاهش مداوم قیمت، این صنعت به تدریج شروع به استفاده از برد یاب لیزری کرده است. در داخل و خارج از کشور، دسته ای از مسافت یاب های مینیاتوری جدید با مزایای برد سریع، اندازه کوچک و عملکرد قابل اعتماد ظاهر شده اند که می توانند به طور گسترده در اندازه گیری و کنترل صنعتی، معادن، بنادر و سایر زمینه ها استفاده شوند.
